บทที่ 656 ท้าทายทั้งวงการของเก่า

โจวติ่งชางหน้าซีดเผือด พยายามฝืนยิ้มออกมา แต่รอยยิ้มนั้นกลับดูแย่ยิ่งกว่าตอนร้องไห้เสียอีก

"คุณชายหลิน ก่อนหน้านี้ผมรู้ตัวว่าผิดไปแล้วครับ ตั้งแต่แวบแรกที่เห็นท่าน ผมก็ไม่มีความไม่เคารพเลยแม้แต่น้อย แน่นอนครับ ผมรู้ว่าตัวเองถือดีว่าอายุมากกว่า เลยล่วงเกินคุณหนูหนานกงไป ผมมันสมควรตายจริงๆ ขอความกรุณาท่านผู้ใหญ่ใจกว้าง โปรดไว้ชีวิตผมด้วยเถอะครับ"

เถ้าแก่คนที่เคยหาว่าจิ่วโจวเหวินหวันเป็นแค่คณะงิ้วปาหี่ก็รีบเอ่ยขอโทษเช่นกัน

"คุณชายหลิน ก่อนหน้านี้ผมปากพล่อยไปเองครับ ก็แค่ปากเสียไปชั่วขณะ ความจริงแล้วผมไม่ได้คิดแบบนั้นเลย ผมจะตบปากตัวเอง ขอร้องคุณชายหลินปล่อยผมไปเหมือนปล่อยตดสักตดเถอะนะครับ"

พูดจบเขาก็ตบหน้าตัวเองอย่างแรงไปหลายฉาด จนแก้มบวมเป่ง