บทที่ 666 การทบทวนมาตรการควบคุมความเสี่ยงขั้นสูงสุด

เลขานุการเหงื่อแตกพลั่กเต็มหน้าผาก ว้าวุ่นใจจนทำอะไรไม่ถูก ส่วนสีหน้าของวิททิงตันแห่งตระกูลชาร์ลส์ก็ซีดขาวราวกับกระดาษ ผู้จัดการเถิงพอได้ฟังข่าวแต่ละข่าวก็เริ่มลุกลนขึ้นมาเหมือนกัน บ้าไปแล้ว นึกจะซื้อกิจการธนาคารก็ซื้อ นึกจะร่วมถือหุ้นก็ถือหุ้น นี่มันทุ่มเงินไปหลายหมื่นล้านแล้วไม่ใช่หรือไง

ต่อให้เป็นสงครามธุรกิจระหว่างบริษัทระดับซูเปอร์ยักษ์ใหญ่ที่ทำกันอย่างจริงจัง โดยทั่วไปก็คงไม่ยกระดับมาถึงขั้นนี้หรอกมั้ง เขาเพียงเพื่ออยากจะเป็นหลังพิงให้แฟนสาวตัวเล็กๆ ก็ถึงกับยอมโยนเงินทิ้งเล่นหลักหมื่นล้านเชียวหรือ ผู้จัดการเถิงเคยได้ยินชื่อหลินชวนมาก่อน แต่ไม่ได้รู้เบื้องลึกเบื้องหลังอะไรมากนัก วันนี้ถือว่าได้ประจักษ์ในเบื้องต้นแล้วว่า ผู้ชายคนนี้ใช้เงินมือเติบและใจถึงขนาดไหน

แต่สิ่งที่ทำให้เขาหวาดกลัวยิ่งกว่า คือสีหน้าของเลขานุการกับวิททิงตัน ทั้งสองคนเห็นได้ชัดว่าเป็นบุคคลที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน ทว่าตอนนี้กลับหวาดกลัวจนเหมือนไก่อ่อนที่เพิ่งหัดบิน ความเชี่ยวชาญของผู้จัดการเถิงคือการจัดการแสดงขนาดใหญ่ เขาไม่ค่อยรู้เรื่องการเงินเท่าไหร่นัก ทว่าในเวลานี้ก็อดไม่ได้ที่จะใจสั่น หรือว่าเรื่องนี้มันจะน่ากลัวกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก

ในที่สุดก็ไม่มีสายเรียกเข้าอีก เลขานุการที่เหงื่อท่วมหน้าผากสูดลมหายใจเข้าลึกสองครั้ง แล้วเอ่ยขึ้น

"คุณวิททิงตันครับ พวกเรารีบไปขอโทษและขอเจรจาสงบศึกกับคุณชายหลินกันเถอะครับ"