บทที่ 669 ฉันไม่ถือสาหรอกนะ

ระหว่างทางไปสนามบิน ฉู่เสวียนเต็มไปด้วยความเบิกบานใจ ส่วนอารมณ์ของลู่ซูเหอยังคงสับสนวุ่นวาย เธอใช้การไปขอบคุณเป็นข้ออ้าง แต่หลอกคนอื่นได้ก็หลอกตัวเองไม่ได้ ลึกๆ ในใจเธอรู้สึกหวั่นไหวกับหลินชวนอย่างเห็นได้ชัด แต่เรื่องที่หลินชวนมีแฟนหลายคนก็ยังคงทำให้เธอรู้สึกติดขัด เธอไม่สามารถจัดการกับความรู้สึกของตัวเองได้อย่างเด็ดขาด จึงรู้สึกลังเลเป็นอย่างมาก ทว่าในเวลานี้ ความปรารถนาที่จะได้พบหน้าหลินชวนพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร เธอก็อยากจะไปเจอเขาอีกสักครั้ง

ไม่นานก็มาถึงสนามบิน ทันทีที่ลงจากรถ ลู่ซูเหอก็อยากจะลากฉู่เสวียนเดินไปที่ช่องตรวจคนเข้าเมือง ทว่าในตอนนั้นเอง ชายหญิงหนุ่มสาวในชุดสูททำงานหลายคนก็เดินเข้ามาหา โค้งคำนับ แล้วเอ่ยอย่างนอบน้อม

"คุณผู้หญิงฉู่ คุณผู้หญิงลู่ เชิญทางนี้ครับ"

ชายหนุ่มก้าวเข้ามาช่วยพวกเธอจัดการกับกระเป๋าเดินทาง

ลู่ซูเหอเห็นภาพนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ฉู่เสวียนกลับคุ้นเคยเป็นอย่างดี เธอหัวเราะแล้วบอกว่า