บทที่ 700 กลัวจนแทบจะร้องไห้ออกมา

คำพูดของผู้ช่วยของแดเนียลนั้นถือว่าสุภาพ แต่ท่าทีกลับแฝงไปด้วยความหยิ่งยโสอย่างบอกไม่ถูก

ส่วนแดเนียลยิ่งแล้วใหญ่ เขานั่งไขว่ห้าง แล้วชูแก้วเหล้าขึ้นดื่มอวยพรมาทางนี้จากที่ไกลๆ

พวกของจางจื้อหย่วนก็มองมาทางนี้เช่นกัน สีหน้าของพวกเขาดูได้ใจอย่างประหลาด ราวกับว่าหาที่พึ่งพิงได้แล้วและรู้สึกว่าตัวเองยิ่งใหญ่มาก

ซูต๋าไม่ได้ตอบคำถามของผู้ช่วย แต่หันไปมองหลินชวน ความหมายนั้นชัดเจนมาก นั่นคือเธอจะเชื่อฟังและทำตามที่หลินชวนบอกทุกอย่าง

หลินชวนปรายตามองไปทางแดเนียลด้วยสีหน้าเรียบเฉย อย่าว่าแต่เขาเลย แม้แต่จางเซี่ยวฉยง หลี่ลี่เฟิง หวังฉางเถียน และคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ ก็ยังมีสีหน้าเรียบเฉยเช่นกัน หากเป็นตัวพวกเขาเองเพียงลำพัง ก็อาจจะต้องเกรงใจอยู่บ้าง เพราะกลุ่มบริษัทชาเนลนั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ แต่ในเมื่อมีคุณชายหลินอยู่ด้วย พวกเขารู้ดีว่าคุณชายหลินไม่ได้เห็นคนพวกนั้นอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย