บทที่ 735 ตอนนี้ช่องว่างระหว่างเราคงจะแคบลงแล้วสินะ?

รุ่งเช้า ย่านจือเวยตื่นขึ้นมาอย่างเกียจคร้าน หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เธอก็ก้าวเดินอย่างอารมณ์ดีไปที่ห้องของหลินชวน แต่กลับพบว่าประตูห้องปิดสนิท และไม่เห็นใครในห้องนั่งเล่นหรือลานบ้านเลย ย่านจือเวยหันไปถามแม่บ้านที่เดินผ่านมา "พี่หลินชวนยังไม่ตื่นอีกเหรอคะ" แม่บ้านตอบ "คุณชายหลินกับคุณเลขาอวี๋ออกไปแล้วค่ะ ฝากบอกว่าถ้าคุณหนูตื่นแล้วให้เรียนให้ทราบด้วย”

“ห๊ะ?" รอยยิ้มบนใบหน้าของย่านจือเวยหายวับไปทันที เธอกระทืบเท้าด้วยความขัดใจ "พี่หลินชวนทำไมทำแบบนี้ล่ะ จะไปไหนก็ไม่ยอมบอกกันสักคำ แล้วเขาบอกไหมคะว่าจะไปไหน" ผู้จัดการส่วนตัวเดินเข้ามา เห็นสีหน้าของย่านจือเวยก็พูดอย่างจนใจ "คุณชายหลินไปร่วมงานสัมมนาการลงทุนของตระกูลต้านไถ ที่คุณต้านไถเยว่เป็นเจ้าภาพน่ะ" ย่านจือเวยทำปากยื่น "ต้านไถเยว่คือใครคะ ทำไมพี่หลินชวนถึงต้องไปพบเขาด้วย" คำถามนี้ทำเอาผู้จัดการส่วนตัวอึ้งไปเลย ไม่รู้จะตอบยังไงดี คราวก่อนตอนที่หลินชวนช่วยย่านจือเวยจัดการกับเจ็ด รัศมีของหลินชวนก็เปล่งประกายเจิดจ้าจนทำให้ย่านจือเวยหลงใหล และคิดวิธีที่คิดว่าฉลาดอย่างการเป็น 'สหายรู้ใจ' ขึ้นมา ตอนนั้นผู้จัดการก็กังวลอยู่แล้วว่าเด็กอ่อนหัดอย่างเธอจะรับมือไม่ไหว และก็เป็นอย่างที่คิด พอได้เจอกันอีกครั้ง เธอก็ยิ่งถูกดึงดูดมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อวานหลินชวนยังออกโรงปกป้องเธออีกครั้ง โดยทุ่มเงินหมื่นล้านจัดการกับประธานกลุ่มบริษัทเครื่องประดับหยกซิงกวงที่คิดจะล่วงเกินเธอ ความชื่นชมและความไว้ใจที่เธอมีต่อหลินชวนก็ยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีก คำเรียก 'พี่หลินชวน' ตอนแรกก็เหมือนหลินชวนจะพูดเล่นๆ ไปอย่างนั้น แต่ตอนนี้ ย่านจือเวยกลับเรียกได้อย่างเป็นธรรมชาติมาก แถมพอหลินชวนไม่อยู่ เธอก็ทำท่าเหมือนคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง พอได้ยินว่าหลินชวนไปเจอผู้หญิงคนอื่น ก็แสดงอาการหึงหวงออกมาอย่างเห็นได้ชัด อาการแบบนี้ มันไม่ใช่สหายรู้ใจแล้ว!

ในขณะเดียวกัน หลินชวนก็เดินทางมาถึงศูนย์การประชุมและนิทรรศการนานาชาติแล้ว สาเหตุที่เขามางานนี้ด้วยตัวเอง ไม่ใช่เพราะโครงการลงทุนนี้มีมูลค่ามากมายอะไรนัก แต่เป็นเพราะผู้จัดงานที่ชื่อ 'ต้านไถเยว่' มีระดับความสวยสูงถึง 9.6 คะแนนต่างหาก ตอนที่เห็นชื่อนี้ หลินชวนก็เปิดดูรายชื่อตัวละครในระบบเพื่อยืนยัน ตอนช่วงที่มีการคัดเลือกสิบสุดยอดเยาวชนดีเด่น มีคนชื่อต้านไถเยว่ที่ค่าความประทับใจเพิ่มขึ้น 20 แต้ม และเนื่องจากเป็นคนที่มีความสวยสูงที่สุดในตอนนี้ เขาจึงจำชื่อนี้ได้แม่นยำ พนักงานต้อนรับจำหลินชวนได้ทันที และให้การต้อนรับหลินชวนกับทีมเลขาอย่างอบอุ่น เมื่อเข้ามาในงาน ก็พบว่ามีคนมาร่วมงานพอสมควร แต่ละคนแต่งตัวภูมิฐาน ดูดีมีระดับ ต่างจากไฮโซเซี่ยงไฮ้ที่มักจะสวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมหรูหรา คนที่นี่ส่วนใหญ่ใส่เสื้อผ้าที่ไม่มีแบรนด์ แต่ถ้าสังเกตดีๆ ก็จะรู้ว่าคนพวกนี้อยู่คนละระดับกันเลย เรื่องเงินน่ะเรื่องรอง เรื่องภูมิหลังต่างหากที่สำคัญ เพราะในแผ่นดินจีน อำนาจมักจะเหนือกว่าเงินทองเสมอ เมื่อหลินชวนก้าวเข้ามา สายตาหลายคู่ก็จับจ้องมาที่เขาทันที แล้วสีหน้าของแต่ละคนก็เปลี่ยนไป ไม่มีใครกล้าดูถูกเขาเลย ถึงแม้ในจีนอำนาจจะเหนือกว่าเงินทอง แต่เมื่อเงินทองมีมากถึงระดับหนึ่ง อำนาจก็ย่อมไม่ธรรมดาเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้น เบาะแสหลายๆ อย่างก็บ่งชี้ว่า หลินชวนต้องมีภูมิหลังที่น่ากลัวมากแน่ๆ "คนนั้นก็คือคุณชายหลินที่เขาพูดถึงกันน่ะสิ”

“คุณชายหลิน ฉายานี้ฟังดูเท่ดีนะ หน้าตากับบุคลิกก็ดูดีสมคำร่ำลือจริงๆ”

“มีใครรู้บ้างว่าเขามาจากตระกูลไหน”