บทที่ 1003 ละครใหม่ของอีจองแจ

เวลาผ่านไปหลายเดือนโดยไม่รู้ตัว ซินเธีย หญิงสาวผู้สูงศักดิ์จากแวดวงสังคมชั้นสูงของฝรั่งเศส ได้ยื่นเรื่องขอมาเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่เกาหลีใต้

ท้ายที่สุดเธอก็เรียนจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังในยุโรปและอเมริกา แม้จะเรียนสาขาวิชาตรรกศาสตร์และปรัชญาซึ่งดูเหมือนจะไม่มีอนาคตในการทำงานสักเท่าไร แต่ในฐานะทายาทผู้สืบทอดสายเลือดขุนนาง ครอบครัวของซินเธียนั้นมั่งคั่งเพียบพร้อม เธอไม่ต้องกังวลเรื่องการใช้ชีวิตมาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเรียนสาขาวิชายอดนิยมเพื่อไปแย่งงานใคร ในทางกลับกัน วิชาอย่างตรรกศาสตร์ซึ่งเป็นศาสตร์เฉพาะกลุ่มและดูเหมือนจะไม่มีแนวทางประยุกต์ใช้ได้กว้างขวางนัก กลับเป็นวิชาที่ใช้งานได้จริงมากกว่าสำหรับเหล่าขุนนาง และยังง่ายต่อการสร้างชื่อเสียงในแวดวงวิชาการอีกด้วย

นี่คงเป็นเหตุผลว่าทำไมอดีตจักรพรรดิของญี่ปุ่นถึงคลั่งไคล้การวิจัยเรื่องปลาบู่ ว่ากันว่าท่านเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้ และบทความวิจัยที่ตีพิมพ์ยังมีดัชนีการอ้างอิงที่สูงมากเสียด้วย

แต่ปลาบู่นี่มันคือตัวอะไรกันแน่? คนธรรมดาทั่วไปคงยากจะอธิบายได้ชัดเจน! อย่างไรเสียมันก็ไม่มีคุณค่าในเชิงอาหาร แต่กลับมีสายพันธุ์ที่หลากหลายมาก หากพิจารณาจากมุมมองทางเศรษฐกิจ การวิจัยปลาชนิดนี้ถือเป็นการเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ แต่ถ้ามองในมุมของวิทยาศาสตร์ ปลาบู่เป็นปลาที่มีสายพันธุ์มากที่สุดในมหาสมุทร จึงพอจะมีคุณค่าในการศึกษาวิจัยอยู่บ้าง

อย่างไรก็ตาม การยื่นเรื่องจากมหาวิทยาลัยชื่อดังอย่างเคมบริดจ์เพื่อมาแลกเปลี่ยนที่มหาวิทยาลัยโซลในเกาหลีใต้นั้น ความยากย่อมอยู่ในระดับที่ง่ายจนไม่รู้จะง่ายอย่างไร แต่ก็อย่าเพิ่งคิดว่าเพราะเป็นมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์แล้วระดับความสามารถของซินเธียจะสูงส่งอะไรนัก มหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน และซินเธียก็แสดง "พรสวรรค์" อันสูงส่งในด้านตรรกศาสตร์มาตั้งแต่เด็ก