บทที่ 1015 ความตกตะลึง

จากนายกเทศมนตรีสู่สมาชิกรัฐสภา ควอนอาจุงยังไม่เคยแม้แต่จะคิดถึงความแตกต่างระหว่างสองสิ่งนี้เลย พูดตามตรง นายกเทศมนตรีกรุงโซลมีเพียงคนเดียว ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางแสงสปอตไลต์ทุกวัน! ปกติก็เข้าร่วมพิธีการและกิจกรรมต่างๆ ผู้คนรอบข้างก็รายล้อมประดุจดาวล้อมเดือน ดูๆ ไปแล้ว ตำแหน่งนายกเทศมนตรีดูเหมือนจะมีสถานะที่สูงกว่าสมาชิกรัฐสภาเสียอีก

ทว่าทุกคนต่างก็รู้ดีว่า หากต้องการก้าวไปอีกขั้น ก็ต้องเข้าสู่รัฐสภา กลายเป็นสมาชิกรัฐสภา! กลายเป็นหนึ่งในสามร้อยคนนั้น

ทว่า ก็เพราะมีสมาชิกรัฐสภาถึงสามร้อยคน ดังนั้นเมื่อกวาดสายตามองไป คนที่ได้รับความสนใจมักจะมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น การจะโดดเด่นท่ามกลางคนสามร้อยคนนี้และทำให้ประชาชนจดจำตนเองได้ นับเป็นเรื่องที่ท้าทายการทำงานของทีมหาเสียงอย่างแท้จริง!

สมาชิกรัฐสภาไม่ได้มีหน้าที่การงานที่เฉพาะเจาะจง ทว่าล้วนดำรงตำแหน่งระดับสูง อีกทั้งทุกครั้งที่มีการเลือกตั้ง ก็ต้องกังวลเรื่องเงินทุนหาเสียงและกระบวนการเลือกตั้งของตนเองเช่นกัน

ทันทีที่สอบตก ก็ราวกับร่วงหล่นจากสวรรค์ลงสู่ดินแดนมนุษย์ แรงกดดันนี้ หากตกไปอยู่กับคนที่มีจิตใจไม่เข้มแข็งพอ ก็อาจจะทำให้เสียสติไปเลยก็ได้