บทที่ 103 สาดโคลนใส่กัน

สิบนาทีต่อมา ขณะที่จางแทซูยืนรอเข้าพบอยู่หน้าห้องทำงานของหัวหน้าอัยการจิตใจของเขากลับสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด

เป็นไปตามคาด นักการเมืองเกาหลีมีวิธีการที่สกปรกต่ำช้าเกินกว่าที่คาดคิด นาจองแทใช้ความสัมพันธ์ฉันศิษย์อาจารย์ระหว่างเขากับศาสตราจารย์พัคมาเป็นเครื่องมือ วางกับดักล่อให้เขาเดินลงไป ถ้าเมื่อคืนเขาไม่โทรเช็คกับอีอึนยอนล่วงหน้าจนรู้ว่า 'อุนจอง' เป็นสถานที่แบบไหน เขาอาจจะหลงกลเข้าเต็มเปาไปแล้วก็ได้

จางแทซูไม่ได้กลัวว่าจะถูกใส่ร้าย ความจริงเขาทำกำไรจากนาจองแทไปมหาศาลจริงๆ แต่เรื่องนั้นนาจองแทคงยังไม่รู้ตัว และในทางกฎหมาย การกระทำของจางแทซูก็ไม่มีจุดไหนให้ตำหนิได้ เพราะฮวางดงฮุนเป็นแค่นอมินีของนาจองแท และเงินที่จางแทซูเอามาปั่นหุ้น ก็มาจากการเอาที่ดินของฮวางดงฮุนไปจำนองกับธนาคารเพื่อเอาเงินสดออกมา

แต่ถึงแม้เรื่องนี้จะถูกกฎหมาย ก็ใช่ว่าจะเอามาพูดในที่แจ้งได้ รายได้ของอัยการมาจากภาษีประชาชน ขืนเรื่องนี้แดงขึ้นมาจนประชาชนเหม็นขี้หน้า จางแทซูคงต้องพับความฝันที่จะย้ายไปทำงานที่สำนักงานอัยการสูงสุดฝั่งตรงข้ามถนนไปได้เลย

ขณะที่จางแทซูยืนคิดหาคำตอบโต้เตรียมไว้อยู่หน้าห้อง เสียงอนุญาตจากด้านในก็ดังขึ้น เขาค่อยๆ ผลักประตูเข้าไป เดินเข้าไปในห้อง หันกลับมาปิดประตู แล้วโค้งคำนับหัวหน้าอัยการที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม