บทที่ 1077 ความวุ่นวายในทงแฮ

เมื่อค่อยๆ วางหวีลงบนโต๊ะข้างเตียง มองดูเส้นผมของแม่ที่ไม่ยุ่งเหยิงอีกต่อไป ในที่สุดฮันซูมีก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นมาเนิ่นนานออกมา

ในเวลานี้สายตาของเธอเหม่อมองหมอนที่หนุนอยู่ใต้ศีรษะของแม่ พลางนึกถึงคำพูดเหล่านั้นของหมอขึ้นมาอีกครั้ง

ในที่สุด เธอก็ค่อยๆ เอื้อมมือออกไป ประคองศีรษะของแม่อย่างเชื่องช้า จากนั้นก็ดึงหมอนออกมา แล้วค่อยๆ ปิดทับลงบนใบหน้าของแม่ ก่อนจะออกแรงกดลงไปอย่างแน่นหนา

...

สิบนาทีต่อมา ฮันซูมีค่อยๆ ปิดประตูห้องลง! หางตาของเธอยังคงมีคราบน้ำตาเกาะอยู่ ในวินาทีที่ประตูถูกปิดลง ริมฝีปากของฮันซูมีก็ขยับเล็กน้อย ราวกับกำลังเอ่ยคำพูดบางอย่างแผ่วเบา!