บทที่ 1099 เส้นทางราชการเปรียบเสมือนการวิ่งมาราธอน

ผู้อำนวยการมุนเชิญจางแทซูมาเป็นแขกที่บ้าน จางแทซูรู้สึกแปลกใจอยู่ในใจ ท้ายที่สุดความสนิทสนมระหว่างทั้งคู่ยังไม่ถึงขั้นนั้น

ทว่าดังคำกล่าวที่ว่า "ไม่ตีคนที่ยิ้มให้" เมื่อต้องเผชิญกับคำขอของอีกฝ่าย เขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

ดังนั้นหลังเลิกงาน เขาจึงนั่งรถของผู้อำนวยการมุนมาที่บ้านของอีกฝ่าย

ในเมื่อเป็นงานเลี้ยงที่บ้าน การไปมือเปล่าย่อมดูเสียมารยาทไปบ้าง ทว่าอีกฝ่ายเชิญอย่างกะทันหันเกินไป จางแทซูจึงไม่มีเวลาเตรียมตัว

ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ วันนี้ที่บ้านมีเพียงเขาและผู้อำนวยการมุนเพียงสองคนเท่านั้น ภรรยาของผู้อำนวยการมุนเพียงแค่ปรากฏตัวให้เห็นแวบเดียว แล้วก็อ้างว่ามีธุระต้องออกจากบ้านไป