บทที่ 1132 คำพูดของพ่อ

อีบยองฮีป่วยหนักเข้าโรงพยาบาล ทันทีที่ข่าวถูกเผยแพร่ออกไป หุ้นของฮันแทก็เกิดความผันผวนอย่างรุนแรงทันที และในขณะเดียวกัน พวกในคณะกรรมการบริหารก็เริ่มเคลื่อนไหวกันแล้ว

ในเวลานี้ ณ ร้านซงจุกกวันในกรุงโซล คนกลุ่มหนึ่งกำลังรับประทานอาหารและพูดคุยกับชาวต่างชาติผมทองตาสีฟ้าคนหนึ่ง

"ฮ่าๆ ตาแก่ตัณหากลับอีบยองฮีนั่น ดูท่าคงจะอยู่ได้อีกไม่นานแล้วล่ะ ตอนนี้ฮันแทกรุ๊ปก็ควรจะเริ่มวางแผนสำหรับผู้กุมบังเหียนคนต่อไปได้แล้วนะ"

"ใช่ครับ ทว่าตอนนี้ภายในคณะกรรมการบริหารยังคงเอนเอียงที่จะให้อีอึนยงมารับตำแหน่งประธานครับ"

"ไม่หรอก บนโลกนี้จะมีเรื่องดีๆ แบบนั้นได้ยังไงกัน ก่อนที่พวกเราจะมาที่นี่ได้ตรวจสอบกฎหมายของเกาหลีใต้แล้ว และยังได้ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายด้วย หากคำนวณตามทรัพย์สินที่อีบยองฮีมีอยู่ในปัจจุบัน การที่ลูกชายของเขาต้องการจะได้หุ้นในมือของผู้เป็นพ่อ จะต้องเสียภาษีมรดกหลายหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ นอกเหนือจากนี้ลูกคนอื่นๆ ของเขาก็ต้องเสียภาษีมรดกที่ไม่น้อยเช่นกัน หากคำนวณแบบนี้ รอจนอีบยองฮีตาย ผู้สืบทอดของฮันแทจะต้องเผชิญกับช่องโหว่ทางการเงินมหาศาล พวกคุณเข้าใจไหมว่ามันหมายความว่ายังไง มันหมายความว่าพวกเขาจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องนำหุ้นในมือไปจำนอง และนี่ก็คือโอกาสที่พวกเราเฝ้ารอมาตลอดไงล่ะ"