บทที่ 118 กระโดดครั้งเดียวดังเปรี้ยง

คืนวันอาทิตย์ จางแทซูร่ำลาฮวางจียองผู้เป็นมารดา แล้วขับรถกลับมายังที่พักในกรุงโซลเพียงลำพัง เมื่อถึงบ้าน เขานำกิมจิและลูกชิ้นปลาที่หอบหิ้วมาจากซูวอนจัดเก็บเข้าตู้เย็น

เนื่องจากระหว่างทางขากลับมีหิมะโปรยปรายลงมาอย่างหนัก จางแทซูจึงนึกครึ้มอยากดื่มขึ้นมา เขาเลื่อนประตูกระจกบานเลื่อนที่ระเบียงออก ยกเตาไฟฟ้าออกไปข้างนอก กางโต๊ะแคมปิ้ง แล้วเตรียมวัตถุดิบอย่างลันช์มีท บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กิมจิ และลูกชิ้นปลา ลงมือปรุง "บูเดจิเก" (แกงทหาร) หม้อไฟร้อนๆ ที่ทำง่ายแต่อร่อยล้ำ

"อ่า..."

โซจูอึกแรกไหลลงคอ ความร้อนวูบวาบแผ่ซ่านจากกระเพาะขึ้นมาถึงลำคอ จางแทซูห่อตัวด้วยผ้าห่มทอดสายตามองดูหิมะที่โปรยปรายอยู่ภายนอก สองมืออังรับไออุ่นจากหน้าเตา แม้อากาศข้างนอกจะหนาวเหน็บและเต็มไปด้วยหิมะ แต่การได้นั่งจิบเหล้ากินหม้อไฟชมหิมะแบบนี้ สำหรับจางแทซูแล้วถือเป็นความสุนทรีย์อย่างหนึ่ง

ทันใดนั้น...