บทที่ 1191 เลื่อนตำแหน่ง

มองดูเฮลิคอปเตอร์ที่ร่อนลงมาจากฟากฟ้าขวางทางหนีของตนเองเอาไว้

บนใบหน้าของอันดงบินกลับไม่ปรากฏแววตาตื่นตระหนกให้เห็นเลยแม้แต่น้อย ในขณะที่จางแทซูกำลังก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์

เมื่อเห็นว่ามีคนมาขวางทางอีกครั้ง อันดงบินก็กำหมัดแน่นทั้งสองข้าง ขยับคอไปมาอย่างชำนาญ ก่อนจะก้าวฉับๆ เข้าไปหาพร้อมกับตั้งท่าเตรียมจู่โจม

แม้จะเติบโตมาในหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ ทว่าคนจนก็มีวิธีเรียนรู้ในแบบของคนจน ในสถานที่อย่างหมู่บ้านชาวประมง ตั้งแต่เด็กไปจนถึงผู้ใหญ่ล้วนมีความดุดันติดตัวมาตั้งแต่เกิด ส่วนจางแทซูในวัยเด็กนั้นยิ่งผ่านการต่อสู้กับเพื่อนฝูงมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

แม้ผู้เป็นแม่จะไม่เคยส่งเขาไปเรียนพิเศษอะไรทำนองนั้นเลย ทว่าสภาพแวดล้อมที่จางแทซูเติบโตมากลับหล่อหลอมให้เขามีความถนัดในสองสิ่งมากกว่าคนธรรมดาทั่วไปโดยธรรมชาติ