บทที่ 1222 หายตัวไป

"เอ่อ สวัสดีค่ะ ลูกของฉันเพิ่งมาเรียนเป็นวันแรกค่ะ!"

"เห็นแล้วล่ะ! ดูเหมือนเด็กบางคนต่อให้หลุดเข้ามาในโรงเรียนนานาชาติระดับสูงได้ ก็ยังดูไร้การศึกษาอยู่ดี!"

คำพูดของคุณนายเยาทำให้ซอยองแอรู้สึกปวดหัวขึ้นมา พูดตามตรงเธอไม่ชอบคุยกับคนพวกนี้เอาเสียเลย

ทว่าก็ไม่มีทางเลือกอื่น เพื่อลูกแล้วเธอจำต้องยอมอดกลั้นและฝืนปั้นหน้ายิ้มต่อไป

จะว่าไปซอยองแอก็ไม่ใช่คนประเภทที่ต้องพึ่งพาสามีเสียทีเดียว