บทที่ 1246 การลักพาตัว

เช้าตรู่ ทันทีที่มีความรู้สึกเย็นเยียบแล่นผ่านใบหน้า คุณโกพยายามดิ้นรนจะลุกขึ้น ทว่าจู่ๆ เขาก็ตระหนักถึงความผิดปกติ สองมือของเขาไม่สามารถค้ำจุนร่างกายได้ พูดให้ชัดก็คือมือทั้งสองข้างถูกมัดติดกัน เขาพยายามลืมตาเพื่อสำรวจรอบๆ แล้วก็ได้เห็นมีดที่ส่องประกายเย็นวาบจ่ออยู่ที่ใบหน้า

ภาพนี้ทำให้เขาตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เขาหลบวูบไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ จนร่างกายที่ควบคุมไม่ได้พลัดตกจากโซฟาลงไปกองกับพื้น

จนถึงตอนนี้เขาถึงได้พบว่า ทั้งมือและเท้าของตนถูกมัดไว้หมดแล้ว

เขามองดูทุกอย่างด้วยความมึนงง

ไม่รู้เลยว่าทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะเหตุใด