บทที่ 1298 อุบัติเหตุ

"ไม่ใช่บุคลิกที่สองงั้นเหรอ?"

จางแทซูเป็นคนนอกวงการในด้านจิตวิทยา แต่เขาก็พอจะคุ้นเคยกับการวิเคราะห์ภาพโปรไฟล์ทางจิตวิทยาพื้นฐานอยู่บ้าง แต่ก็แค่พอคุ้นเคย ไม่เหมือนผู้เชี่ยวชาญที่สามารถลงมือปฏิบัติงานได้โดยตรง อีกทั้งการวิเคราะห์ภาพโปรไฟล์ทางจิตวิทยานั้นจำเป็นต้องมีความรู้ด้านจิตวิทยาอย่างลึกซึ้ง ไม่ใช่สิ่งที่คนนอกจะมาชี้นิ้วสั่งการแล้วก็เรียนรู้ได้ อย่าดูถูกเทคโนโลยีอัจฉริยะที่ดูน่าทึ่งบนหน้าจอโทรทัศน์ ที่ดูเหมือนว่าแต่ละท่าทีล้วนมาจากการคาดเดาสภาพจิตใจของอาชญากร แล้วคาดการณ์พฤติกรรมของพวกเขา แต่ในความเป็นจริง การนำเทคโนโลยีนี้มาประยุกต์ใช้ในชีวิตจริงมักจะพบเจอกับปัญหามากมาย สิ่งที่มักจะถูกวิพากษ์วิจารณ์ก็คือความน่ารำคาญที่เหมือนกับกระบี่หกชีพจรของต้วนอี้ ที่เดี๋ยวก็ใช้ได้เดี๋ยวก็ใช้ไม่ได้ แถมปัจจัยรบกวนก็มีอยู่เยอะแยะมากมาย ตัวอย่างเช่น ผู้เชี่ยวชาญด้านการวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรบางคนอาจจะประเมินช่วงเวลาพักยกของคนร้าย แต่ถ้าในช่วงเวลานั้น คนร้ายดันขับรถชนคนหรือถูกจับเข้าคุกด้วยข้อหาอื่น สิ่งที่เรียกว่าช่วงเวลาพักยกนั้นก็จะกลายเป็นเรื่องตลกไปในทันที เห็นไหมล่ะ เนื้อหาพวกนี้คุณจะไม่มีวันได้เห็นบนหน้าจอโทรทัศน์หรือในโรงภาพยนตร์หรอก ดังนั้นเมื่อเผชิญกับการวิเคราะห์ของคูจินรี จางแทซูจึงให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก ส่วนเรื่องของผู้เสียหายที่ดูแปลกประหลาดอย่างฮงจีคโยนั้น จางแทซูไม่ได้รู้สึกว่าภัยคุกคามของเธอจะสร้างความเสียหายอะไรให้กับเขาได้จริงๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียว เขาจะต้องกลัวด้วยหรือไง?

"หมายความว่าคนที่วาดภาพพวกนี้ ไม่มีทางกลายเป็นคนอย่างสกายได้เลยเหรอครับ?"

"ใช่ค่ะ บุคลิกแบบจอมบงการที่สามารถชี้เป็นชี้ตายคนอื่นได้แบบนั้น จำเป็นต้องมีความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่งมาก อย่างน้อยที่สุดก็ต้องมีความมั่นใจในตัวเองอย่างสุดขั้ว และจะไม่ถูกใครล้างสมองได้ง่ายๆ แต่ในทางกลับกัน จากผลงานเหล่านี้สามารถมองออกได้เลยว่า ถึงแม้ฝีมือการวาดจะดี แต่ผู้หญิงคนนี้น่าจะมีความรู้สึกต่ำต้อยในตัวเองค่อนข้างสูงเลยนะคะ?"

"ความรู้สึกต่ำต้อย?"