บทที่ 1334 เงาของกลุ่มทุนยักษ์ใหญ่

ในช่วงหลายวันต่อมา จางแทซูไม่ได้ใช้เวลาออกไปเดินเล่นเตร็ดเตร่ และเขาไม่ได้ติดต่อไปหาแฟนสาวคนเล็กของจางจองฮยอก เพราะเขารู้สึกว่าการจะหาวิธีให้คนฝรั่งเศสมาช่วยเหลือนั้น ช่างเป็นเรื่องที่ดูเพ้อฝันราวกับนิทานอาหรับราตรีเสียเหลือเกิน

ชาวต่างชาติไม่เหมือนชาวเอเชีย หลายเรื่องจำเป็นต้องอาศัยมิตรภาพที่ยาวนานถึงจะกล้าเอ่ยปากขอร้องได้ ในขณะที่การจัดการธุระทางฝั่งเอเชียนั้นมักจะตรงไปตรงมามากกว่า

ในฝรั่งเศส การลอบติดต่อสื่อสารและมอบผลประโยชน์ให้กันอย่างลับๆ นั้น หากโชคดีเจอคนดี เรื่องก็อาจจะสำเร็จลุล่วงได้ แต่ถ้าเกิดไปเจอคนที่คิดไม่ซื่อ เรื่องราวก็อาจจะพลิกผันไปในทางที่เลวร้ายลง ตัวอย่างเช่น หากมีใครแอบเอาเรื่องนี้ไปแจ้งกระทรวงมหาดไทยของฝรั่งเศส จางแทซูก็อาจจะถูกจับในฐานะผู้ติดสินบนหรือผู้ให้ผลประโยชน์ได้ กับดักแบบนี้เขาจำเป็นต้องระวังตัวเอาไว้ เพราะเมื่อใดที่ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้นและข่าวลือแพร่สะพัดกลับไปที่เกาหลีใต้ ตำแหน่งอัยการของเขาก็คงถึงคราวสิ้นสุดอย่างแน่นอน

จางแทซูต้องการกอบกู้ฮันแทกรุ๊ปก็จริง แต่ข้อแม้สำคัญคือเขาต้องไม่เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงด้วย เขาไม่ได้ทำไปเพราะรักตัวเองมากกว่า แต่เหตุผลหลักคือ การที่เขายังคงดำรงตำแหน่งอัยการอยู่ เขาถึงจะสามารถปกป้องฮันแทกรุ๊ป ปกป้องอีอึนยอน และครอบครัวของเขาได้ดียิ่งขึ้นต่างหาก

ความมั่งคั่งมหาศาลย่อมหมายถึงการตกเป็นเป้าสายตาของผู้อื่น ยิ่งมีทรัพย์สมบัติมากเท่าไหร่ คนที่อยากจะดึงคุณลงมาจากจุดนั้นก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น มนุษย์ก็เป็นแบบนี้ มักจะทนเห็นคนที่แข็งแกร่งกว่าและร่ำรวยกว่าตัวเองไม่ได้ เมื่อเจอเรื่องแบบนี้ การไม่โดนซ้ำเติมก็ถือว่าดีมากแล้ว การร่วมยินดีในยามสุขนั้นทำได้ง่าย แต่การให้ความช่วยเหลือในยามตกทุกข์ได้ยากนั้นเป็นเรื่องที่ทำได้ยากยิ่ง