บทที่ 1357 กำแพงดอกไม้

"ฮ่าๆๆ ทำเอาฉันเลื่อมใสจนถึงขีดสุดไปเลย น้องเขยของฉัน! ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ ทำเอาฉันแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เลยล่ะ!"

อีอึนยงพูดกับจางแทซูด้วยความตื่นเต้นขณะนั่งอยู่บนรถระหว่างทางกลับ

เมื่อจางแทซูเห็นแววตาอันภาคภูมิใจของเขา ภายในใจก็เข้าใจดี ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ในฐานะประธานบริษัท อีอึนยงต้องทนโดนด่าไปไม่น้อยเลย พนักงานถูกกักขังอยู่ในประเทศเล็กๆ ในแอฟริกา ไม่สามารถกลับเกาหลีใต้ได้ หนำซ้ำยังไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยในชีวิตได้ด้วยซ้ำ ในสถานการณ์เช่นนี้ คนเป็นประธานบริษัทกลับไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น น้องสาวยังบินไปพักร้อนที่ยุโรปอีก แม้ว่าความจริงจะไม่ใช่แบบนั้น แต่ภายใต้การตีไข่ใส่สีของสื่อมวลชนเกาหลีใต้ รวมถึงการจงใจใส่ร้ายป้ายสีจากกลุ่มคนในประเทศที่ไม่เป็นมิตรกับกลุ่มแชโบลหรือกลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่ เรื่องราวก็เลยกลายเป็นว่า ผู้บริหารระดับสูงของฮันแทกรุ๊ปเพิกเฉยไม่ใส่ใจไยดีต่อพนักงานที่กำลังตกที่นั่งลำบากเหล่านี้

ทว่าเมื่อความจริงปรากฏขึ้น การกระทำของจางแทซูกลับทำให้ภาพลักษณ์ของฮันแทกรุ๊ปดูยิ่งใหญ่และน่ายกย่องขึ้นมาในพริบตา ส่วนข่าวลือที่เคยถูกใส่ร้ายป้ายสีก็พังทลายลงไปโดยปริยาย ฮันแทกรุ๊ปไม่ได้ทอดทิ้งพนักงาน หนำซ้ำยังส่งสมาชิกในครอบครัวเดินทางไปเผชิญหน้ากับขุนศึกในดินแดนอันตรายอย่างนาเบียด้วยตัวเอง จากนั้นก็พาพนักงานของตนกลับมาได้อย่างปลอดภัยครบถ้วนทุกคนโดยไม่มีใครบุบสลาย