บทที่ 1430 การจับกุมซานเชซ

ซานเชซไม่มีทางคาดคิดเลยว่า อุโมงค์หลบหนีที่ตนเองทุ่มเงินมหาศาลสร้างขึ้นมา จะต้องมาพังทลายลงเพียงเพราะพายุฝนที่โหมกระหน่ำลงมาอย่างกะทันหัน

แต่จะให้พูดว่าอย่างไรดีล่ะ? โชคชะตาก็มักจะเล่นตลกอะไรแบบนี้เสมอ

ในขณะที่เขากำลังนำลูกน้องวิ่งหนีไปตามอุโมงค์หลบหนี เสียงปืนและเสียงกระสุนที่ดังไล่ตามหลังมา ทำให้ซานเชซรู้สึกตื่นตระหนกเป็นระลอก

แต่สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ เขารู้ดีว่าหากตนเองหนีออกจากอุโมงค์ยาวเหยียดเส้นนี้ไปได้ ก็จะได้รับอิสรภาพ หรือไม่ลูกน้องของเขาก็สามารถจับตัวตำรวจและทหารที่ไล่ล่ามาเหล่านี้ไว้เป็นตัวประกัน เพื่อใช้เป็นข้อต่อรองกับทางรัฐบาลได้อีกด้วย

ทว่าสุดท้าย พลังของธรรมชาติกลับทำให้แผนการของเขาต้องพังไม่เป็นท่า