บทที่ 144 ความตกต่ำของชิมดงแจ

"ผมคิดว่าตอนนี้คุณคงตัดใจได้แล้วสินะครับ! ช่วยเล่าสิ่งที่คุณรู้ให้เราฟังได้ไหมครับ? บางทีถ้าผมรู้รายละเอียดทั้งหมด ผมอาจจะพิจารณาเสนอโทษที่เหมาะสมให้คุณได้!"

ภายในห้องสอบสวน จางแทซูมองดูชิมดงแจที่นั่งนิ่งเงียบ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

เวลานี้ชิมดงแจก้มหน้ามองมือข้างที่ด้วนกุดของเขา เนื่องจากแผลไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง ตอนที่จางแทซูจับกุมตัวเขา แผลจึงเริ่มเน่าเปื่อยและส่งกลิ่นเหม็น แม้หมอที่โรงพยาบาลจะพยายามอย่างเต็มที่ในการตัดเนื้อตายและเนื้อเยื่อที่เน่าเสียออกไป และฉีดยาชาให้แล้ว แต่ว่ากันว่าผู้ป่วยยังคงรู้สึกเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ทว่าชิมดงแจกลับนั่งนิ่งเงียบตลอดการรักษา ราวกับว่าแผลนั้นไม่ได้อยู่บนร่างกายของเขา

"งั้นเรามาเริ่มคุยกันเรื่องคดีที่อินชอนก่อนดีไหมครับ ทำไมคุณถึงไปพัวพันกับคนอย่างจองแทฮยอนได้?"

"เฮ้อ ผมพูดไปท่านจะเข้าใจเหรอครับ? คนใหญ่คนโตที่อยู่สูงส่งอย่างท่าน จะมารู้จักความเจ็บปวดของคนตัวเล็กๆ อย่างพวกผมได้ยังไง?"