บทที่ 147 กวาดล้างของกลาง

ณ ท่าเรืออินชอน เสียงไซเรนจากรถตำรวจหลายคันที่ดังใกล้เข้ามาทำลายความเงียบสงบของท่าเรือลงในพริบตา บนเรือประมงเก่าซอมซ่อลำหนึ่ง ชายท่าทางสกปรกมอมแมมคนหนึ่งวิ่งพรวดพราดออกมาจากห้องโดยสาร ที่มุมปากของเขายังมีเส้นรามยอนห้อยติดอยู่ ดูเหมือนเมื่อครู่เขากำลังกินอาหารอยู่ แต่ด้วยเวลาที่ล่วงเลยมาจนเกือบเที่ยงแล้ว ก็ยากจะบอกได้ว่าเขากำลังกินมื้อเช้าหรือมื้อกลางวันกันแน่

เมื่อเห็นรถตำรวจใกล้เข้ามา ชายคนนั้นก็รีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องโดยสารด้วยความตื่นตระหนก แล้วยกกล่องใบหนึ่งออกมาเทของข้างในลงทะเลอย่างบ้าคลั่ง ฝุ่นผงสีขาวฟุ้งกระจายไปทั่ว กลิ่นฉุนกึกทำให้เขาไอโขลกๆ ไม่หยุด และแน่นอนว่าตัวเขาเองก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นผงสีขาวราวกับแป้ง

ทว่า ต่อให้เขาจะมือไวแค่ไหน ก็ไม่อาจเร็วกว่าความเร็วของรถตำรวจ ขณะที่เขากำลังพะวงอยู่กับรถตำรวจที่จอดเทียบท่าตรงจุดที่ใกล้เรือที่สุด ทันใดนั้นเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งก็บินโฉบมาเหนือศีรษะ และลอยลำอยู่เหนือเรือสินค้าลำนั้นอย่างรวดเร็ว

"ประกาศเตือน! หยุดการกระทำของคุณเดี๋ยวนี้! เอามือประสานไว้ที่ท้ายทอย เราจะขึ้นไปตรวจค้น!"

เสียงประกาศผ่านลำโพงขยายเสียงจากเฮลิคอปเตอร์ดังก้อง ด้วยความตกใจจนสติหลุด ชายคนนั้นตัดสินใจกระโดดจากเรือเก่าลงสู่ทะเลทันที แต่ไม่นานนัก เรือตรวจการณ์ของศุลกากรก็แล่นเข้ามาประกบ เนื่องจากชายคนนั้นหมดแรง ความเร็วในการว่ายน้ำจึงช้าลงเรื่อยๆ ตำรวจจึงสามารถรวบตัวเขาไว้ได้อย่างง่ายดาย