บทที่ 1485 พบกันใหม่ในฐานะคนคุ้นเคย (นับถอยหลังสู่บทสรุป)

"ตรงนี้แหละ สถานที่นี้หลบสายตาดี พวกกรมสรรพากรคงไม่อยากถ่อสังขารมาไกลถึงที่กันดารขนาดนี้เพื่อตรวจสอบธุรกิจของเราหรอก อีกอย่างตรงนี้ยังปรับปรุงได้อีก ส่วนที่ติดทะเลมีจุดที่น้ำลึกพอสมควร การทำท่าเรือเล็กๆ สักแห่งคงไม่ใช่ปัญหา..."

ทันทีที่คนกลุ่มนั้นลงจากรถ จางแทซูที่ซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ก็จ้องมองพวกเขาพลางเงี่ยหูฟังเสียงสนทนา

ตอนแรกคนพวกนี้พูดภาษาไทย ซึ่งเขาฟังไม่รู้เรื่องเลย

ทว่าเขากลับรู้สึกคุ้นเคยกับน้ำเสียงของคนหนึ่งอย่างบอกไม่ถูก

แล้วจังหวะหนึ่ง เขาก็บังเอิญได้ยินเสียงอุทานในทำนองคำด่าภาษาเกาหลีที่คุ้นหู