บทที่ 174 จางจองฮักในมาเลเซีย

ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ เมืองหลวงของมาเลเซีย ทันทีที่ฮวางจองฮักก้าวลงจากเรือ เขาก็สัมผัสได้ถึงคลื่นความร้อนระอุที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน

ประเทศนี้ช่างแตกต่างจากบ้านเกิดที่เขาคุ้นเคยอย่างสิ้นเชิง ถนนหนทางเต็มไปด้วยรถราขวักไขว่ ซึ่งไม่ใช่รถของ 'แบบอย่างประชาชน' แต่เป็นของคนธรรมดาทั่วไป ริมฝั่งทะเลมีทิวต้นมะพร้าวเรียงราย และบนหน้าอกของผู้คนที่นี่ไม่มีเข็มกลัดท่านผู้นำที่พบเห็นได้ทั่วไปในเกาหลีเหนือ

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับฮวางจองฮัก เขาค่อยๆ เดินขึ้นฝั่ง ปะปนไปกับกลุ่มลูกเรือที่กรูกันเข้าไปในตัวเมือง เมื่อเห็นคนเหล่านั้นโอบไหล่ผู้หญิงข้างทางแล้วพากันมุดเข้าโรงแรมจิ้งหรีด ฮวางจองฮักก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า แววตาฉายแววดูแคลน

ถ้าไม่ใช่เพราะประสบด้วยตัวเอง ฮวางจองฮักคงไม่มีทางข้องแวะกับพวกนายหน้าค้ามนุษย์ แต่ในเมื่อฮวางดงฮุนทำธุรกิจนี้มานานโดยไม่เคยถูกจับได้ แสดงว่าเขามีห่วงโซ่อุปทานที่ครบวงจรและเป็นมืออาชีพ

ตั้งแต่การจัดหาตัวตนปลอมเพื่อเข้าสู่มาเลเซีย การใช้สถานะใหม่หางานทำ การจัดหาที่พักชั่วคราว ฮวางดงฮุนจัดการทุกอย่างไว้อย่างเป็นระเบียบ แน่นอนว่าหน้าที่หลักของเขาคือการพาคนออกจากเกาหลีหรือพาคนกลับเข้าเกาหลี แต่ในวงจรอาชญากรรมนี้ สมาชิกในแต่ละประเทศต่างก็มีบทบาทหน้าที่ที่แตกต่างกันไป