บทที่ 187 กลุ่มแชโบลฮันเทผู้ถูกโดดเดี่ยว

"อา... อร่อยจริงๆ ค่ะ พอหิวแล้วกินอะไรก็อร่อยไปหมดเลย!"

อีอึนยอนถือจานอาหาร ทานเนื้อล็อบสเตอร์อย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่ห่วงภาพลักษณ์ พลางมองจางแทซูด้วยสายตาเปี่ยมสุข

เมื่อเห็นเธอทานอย่างมีความสุข จางแทซูก็ทำตามบ้าง เขาตักอาหารเข้าปากคำโต

พูดตามตรง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาได้กินเนื้อล็อบสเตอร์อย่างจุใจขนาดนี้ คำกล่าวที่ว่าวัตถุดิบชั้นเลิศมักต้องการเพียงการปรุงที่เรียบง่าย เห็นทีจะเป็นเรื่องจริงสินะ!

"พี่คะ... พรุ่งนี้หยุดสักวันไม่ได้เหรอ? อยู่เที่ยวที่นี่เป็นเพื่อนฉันหน่อยสิคะ!"