บทที่ 197 สามแสนล้าน

"เธอแน่ใจเหรอว่าจะให้พี่ดูแลเงินจำนวนมหาศาลขนาดนี้? ถึงพี่จะพยายามหามาคืนให้ได้ถ้าล้มละลาย แต่ในสถานการณ์แบบนี้..."

"พี่จีอึนคะ ไม่ต้องพูดแล้วค่ะ สมัยฉันยังอยู่ที่บ้าน ทุกครั้งที่ทะเลาะกับพี่ชาย พี่ก็เข้าข้างฉันตลอด! ตอนนี้เห็นพี่กำลังลำบาก จะให้ฉันไปช่วยใครที่ไหนล่ะคะ? 2 แสนล้าน ไม่สิ! 3 แสนล้านวอน! ฉันทำสัญญาให้พี่ใช้เงินก้อนนี้ได้ 4 ปีเลยค่ะ! เพราะนี่เป็นเงินมัดจำจากผู้เช่า พอถึงปีที่ 5 สัญญาเช่าจะหมดอายุ ฉันต้องใช้เวลาเตรียมตัวคืนเงินเขา ส่วนดอกเบี้ย... พี่ว่า 5% พอไหวไหมคะ?"

เงิน 3 แสนล้านวอน ระยะเวลา 4 ปี ดอกเบี้ยแค่ 5% แม้จะสูงกว่าดอกเบี้ยธนาคารนิดหน่อย แต่ก็ยังใจปล้ำกว่าพวกบริษัทเจ้าหนี้โหดๆ เยอะ ถ้าได้เงินก้อนนี้มาจริงๆ แทซังกรุ๊ปก็รอดตายแล้ว

อิมจีอึนแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เมื่อ 10 นาทีที่แล้ว เธอยังนั่งกลุ้มใจแทบบ้าเรื่องที่บริษัทจะล้มละลายอยู่เลย แต่ตอนนี้ เรื่องที่ทำให้เธอกินไม่ได้นอนไม่หลับกลับถูกอีอึนยอนที่อายุน้อยกว่ามาก จัดการให้อย่างง่ายดาย

ยัยเด็กนี่ไปเรียนอะไรมาจากอเมริกาเนี่ย? เก่งกาจขนาดนี้เชียวเหรอ? หรือว่าเธอจะมีพรสวรรค์ในการทำธุรกิจขั้นเทพติดตัวมาแต่เกิดกันแน่นะ?