บทที่ 226 การเลื่อนตำแหน่งที่ไม่คาดฝัน

เรื่องการคุมตัวผู้ต้องหาไม่ใช่หน้าที่ที่จางแทซูต้องลงมือเอง ดังนั้นเขาจึงพักอยู่ที่ปูซานเพียงวันเดียว และอนุญาตให้คังดงวอนที่ต้องวิ่งวุ่นติดตามเขามาตลอดช่วงนี้ได้หยุดพักผ่อน จากนั้นทั้งคู่ก็เดินทางกลับโซลด้วยกัน

เมื่อกลับถึงโซลก็เป็นเวลาค่ำแล้ว ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น จางแทซูจึงเดินทางมาทำงานที่สำนักงานอัยการกลางกรุงโซลตามปกติ

แม้รูปคดีจะมีความคืบหน้าแบบก้าวกระโดด แต่เนื่องจากยังมีรายละเอียดของอาชญากรรมและข้อมูลผู้เสียหายบางส่วนที่ยังตรวจสอบไม่ครบถ้วน ประกอบกับผู้ต้องหายังอยู่ระหว่างการส่งตัวจากปูซานมายังโซล ดังนั้นจนถึงตอนนี้ จางแทซูจึงยังไม่สามารถพูดได้เต็มปากว่าปิดคดีแล้ว

ขณะที่จางแทซูกำลังครุ่นคิดว่าจะจัดลำดับงานต่อไปอย่างไร ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เขาก็เหลือบไปเห็นหัวหน้าคังยืนอยู่พอดี

"หัวหน้าคังครับ!"