บทที่ 232 คดีฟ้องร้องยกเลิกสัญญา

เนื่องจากใกล้ถึงเวลาต้องไปรับตำแหน่งใหม่ จางแทซูจึงผ่อนคลายจากความตึงเครียดก่อนหน้านี้ เขามีเวลาอยู่บ้านมากขึ้น และในที่สุดก็มีเวลามาช่วยดูสัญญาให้นัมซอฮยอนตามที่เคยรับปากไว้

ตอนนี้นัมซอฮยอนนั่งอยู่บนโซฟาในบ้านของจางแทซูด้วยท่าทีประหม่าเล็กน้อย ช่วงที่ผ่านมาหน้าที่การงานของทั้งคู่ต่างก้าวหน้าไปในทางที่ดี นัมซอฮยอนเริ่มได้รับบทสมทบเล็กๆ น้อยๆ ในละครและภาพยนตร์บ้างแล้ว โดยอาศัยความช่วยเหลือจากรุ่นพี่ในวงการ ส่วนจางแทซูก็ได้รับความช่วยเหลือจากหัวหน้าโดยไม่ได้ตั้งใจ จนคว้าตั๋วเข้าสู่สำนักงานอัยการสูงสุดมาครองได้สำเร็จ

"พี่คะ พี่คิดว่าฉันทำแบบนี้มันจะไม่ดีหรือเปล่าคะ? ถึงฉันจะรู้สึกว่าค่ายไม่ค่อยใส่ใจพวกเราเท่าไหร่ แต่แบล็กพีกส์ก็พยายามกันมาตลอดนะคะ! ฉันแค่โกรธที่ค่ายผิดนัดซ้ำซาก สัญญาว่าจะทำอะไรให้สุดท้ายก็หาข้ออ้างมาผัดผ่อนตลอด ฉันก็เลยทนไม่ไหว!"

"ฮ่าๆ สาเหตุที่ค่ายผิดนัดไม่ใช่เพราะไม่อยากโปรโมตพวกคุณหรอก แต่เป็นเพราะประธานค่ายเอาเงินบริษัทไปลงทุนมั่วซั่วข้างนอกจนขาดทุนยับเยิน บริษัทเลยหมุนเงินไม่ทัน พอพูดถึงเรื่องออกอัลบั้มทีไร เขาถึงได้หาเรื่องบ่ายเบี่ยงตลอดไง! อีกอย่างคุณไม่รู้สึกเหรอ? ตอนเป็นเด็กฝึกหัดไม่ได้เงินเดือนสักวอน พอได้เป็นศิลปิน ค่าตัวที่ได้ก็ยังน้อยนิด แถมยังต้องออกค่าชุดค่าเครื่องสำอางเองอีก ต่อให้วงการบันเทิงเกาหลีจะเป็นโรงงานนรกแค่ไหน ก็ไม่น่าจะเอาเปรียบกันขนาดนี้นะ!"

จางแทซูหัวเราะพลางเปิดไปที่หน้าสุดท้ายของสัญญา จากนั้นก็โยนสัญญานั้นลงบนโต๊ะเหมือนหมดห่วง