บทที่ 254 ภาพตัด

หลังจากได้รับคำแนะนำจากอีจองแจ เด็กสาวทั้งห้าคนก็เริ่มมีความมั่นใจในอนาคตมากขึ้น พวกเธอเข้าใจแล้วว่าเส้นทางไอดอลไม่ใช่สิ่งที่จะยึดถือไปได้ตลอดชีวิต หลังจากการปรึกษาหารือ อีจองแจได้สอบถามถึงค่าตอบแทนที่พวกเธอเคยได้รับจากบริษัทเดิม จากนั้นจึงเสนอเงินเดือนประจำปีให้ตามศักยภาพของแต่ละคน โดยมีตัวเลขอยู่ที่ 30 ถึง 50 ล้านวอน แล้วจึงสั่งให้ฝ่ายเลขานุการร่างสัญญาจ้างทันที!

ต้องยอมรับว่า แม้เงินจำนวน 50 ล้านวอนในเกาหลีจะไม่ได้มากมายมหาศาล แต่สำหรับคนทั่วไป รายได้ขนาดนี้ก็น่าอิจฉามากแล้ว! ส่วนคิมแชยองที่ได้รับข้อเสนอ 30 ล้านวอนต่อปี เธอกลับรู้สึกพอใจกับตัวเลขนี้มาก เพราะเธอรู้ตัวดีว่าในบรรดาสมาชิกทั้งหมด เธอคือคนที่ลำบากที่สุดในตอนนี้!

อีจองแจไม่ได้มีเจตนาจะใช้สัญญามาผูกมัดหรือกดขี่พวกเธอ ดังนั้นระยะเวลาสัญญาจึงยืดหยุ่นกว่าค่ายเพลงทั่วไปมาก เพื่อเป็นการการันตีเงินลงทุนในช่วงแรก เขาจึงเซ็นสัญญากับพวกเธอเพียงแค่สามปีเท่านั้น! สัญญาฉบับนี้ถือว่ามีคุณธรรมและยุติธรรมที่สุดแล้ว เพราะนอกจากเงินเดือนพื้นฐาน หากมีงานแสดงหรืออีเวนต์เพิ่มเติม พวกเธอก็จะได้รับส่วนแบ่งรายได้จากบริษัทอีก ต่อไปนี้สาวๆ ทั้งห้าคนก็สามารถใช้ชีวิตในโซลได้อย่างไม่ขัดสน แม้แต่คิมแชยองเองก็ไม่ต้องกังวลว่ากลางวันต้องซ้อมเต้นอย่างหนัก แล้วกลางคืนยังต้องวิ่งรอกทำงานพาร์ตไทม์หลายกะอีกต่อไป!

จางแทซูนั่งรอจนกระทั่งทั้งห้าคนเซ็นสัญญาเสร็จเรียบร้อย เขาจึงลุกขึ้นเพื่อขอตัวลากลับ! แต่อีจองแจไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ เขารีบตามออกมาเงียบๆ แล้วรั้งตัวจางแทซูไว้ พร้อมเอ่ยปากชวนไปดื่มต่อด้วยกัน!

เมื่อลูกผู้ชายจะไปดื่มด้วยกัน ย่อมมีเรื่องส่วนตัวต้องคุย ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะพานัมซอฮยอนและเพื่อนๆ ไปด้วย เพราะพวกเขาไม่ได้กะจะไปเที่ยวผับบาร์กันสักหน่อย!