บทที่ 375 ความบังเอิญในคราวเคราะห์

“ไอ้บ้าเอ๊ย... ใครใช้ให้แกเข้ามา! ไม่รู้หรือไงว่านี่คือห้องแล็บ?”

“อา... ขอโทษจริงๆ ครับ ผมแค่อยากให้ดร.ช่วยดูคอมพิวเตอร์ให้หน่อย!”

“สมองแกมีปัญหาหรือไง? จะให้ดร.จากมหาวิทยาลัยโซลซ่อมคอมให้เนี่ยนะ? รู้ไหมว่าฉันวิจัยเรื่องอะไรอยู่?”

“ไม่ค่อยเข้าใจครับ! แต่ผมคิดว่าเรื่องซ่อมคอมแค่นี้คงไม่เกินความสามารถดร.หรอกมั้งครับ!”

“ไอ้เวรตะไล! คิดว่าฉันอุตส่าห์สอบเข้ามหาวิทยาลัยโซล เรียนแทบตายจนจบปริญญาเอก เพื่อมานั่งซ่อมคอมให้แกหรือไงวะ?”