บทที่ 388 การเจรจาของหัวหน้าอัยการ

“พี่น้องประชาชนที่เคารพรักทุกท่าน! สองวันนี้สำนักงานอัยการสูงสุดได้เปิดโปงเหตุการณ์ที่น่าสลดหดหู่ใจอย่างยิ่ง! ดร.จากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลอันดับหนึ่งของประเทศ ที่ถูกฟูมฟักขึ้นมาจากภาษีของประชาชน กลับยื่นมือสกปรกเข้าหาลูกสาวของเราที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ! เมื่อไหร่กันที่ประเทศของเราจะยุติโศกนาฏกรรมเช่นนี้ได้เสียที! ผมขอให้คำมั่นสัญญาว่า ทันทีที่ผมได้รับเลือกเป็นผู้ว่าราชการกรุงโซล ผมจะสร้างหลักประกันความปลอดภัยให้กับเด็กสาวผู้เยาว์ทุกคนในโซล ผมจะเพิ่มมาตรการคุ้มครองสตรีในโรงเรียน และจะทำทุกวิถีทางเพื่อป้องกันไม่ให้โศกนาฏกรรมซ้ำรอยเกิดขึ้นอีก...”

บนเวทีปราศรัย ซนดงแจประกาศก้องอย่างหน้าไม่อาย แสร้งทำสีหน้าเศร้าสลดและเห็นอกเห็นใจเหยื่อ ขณะกล่าวถึงคดีนักเรียนหญิงกวางจูที่กำลังเป็นข่าวครึกโครมในช่วงนี้

ทีมหาเสียงของเขาทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมจนทิ้งห่างคู่แข่งไปไกลลิบ และยิ่งใกล้วันเลือกตั้ง การได้รับคัดเลือกเป็นตัวแทนพรรคและคว้าชัยชนะในศึกชิงเก้าอี้ผู้ว่าฯ โซลดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่แน่นอนแล้ว สื่อบางสำนักถึงกับเริ่มตั้งตารอว่าซนดงแจ ทายาทตระกูลใหญ่จากกวางจู จะนำความเปลี่ยนแปลงอะไรมาสู่มหานครที่ใหญ่ที่สุดของเกาหลี ดูเหมือนตอนนี้จะไม่มีอะไรมาขวางทางซนดงแจสู่บัลลังก์ผู้ว่าฯ ได้อีกแล้ว!

แต่ซนดงแจรู้ดีว่า ยิ่งเข้าใกล้เส้นชัย ยิ่งประมาทไม่ได้ เพราะการเลือกตั้งครั้งนี้ ตระกูลซนแทบจะเทหมดหน้าตักเพื่อสนับสนุนเขา ยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีน้องชายแท้ๆ ที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าอัยการในสำนักงานอัยการสูงสุดคอยหนุนหลัง ดังนั้นเมื่อกระแสข่าวเริ่มซาลง ความหวาดวิตกในใจของซนดงแจจึงค่อยๆ สงบลง เขาเริ่มทุ่มสมาธิทั้งหมดไปกับการหาเสียงได้อย่างเต็มที่!

อาจเป็นเพราะไม่อยากให้พี่ชายต้องกังวลใจ ช่วงนี้ซนดงจุนจึงเริ่มเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ เริ่มจากการเชิญหัวหน้าอัยการคังไปทานมื้อค่ำ และเปรยๆ ว่าอยากจะขอดึงคดีกวางจูมาอยู่ในความดูแลของตนเอง