บทที่ 398 แผนรับมือ

"หัวหน้าครับ ท่านบอกว่าจะให้สืบสวนแบบเปิดเผย แต่ผู้เสียหายทั้งหมดเป็นผู้เยาว์นะครับ!"

"ก็ใช่ แต่ตอนนี้คดีนี้พัวพันไปถึงนักการเมืองชื่อดัง เพื่อความโปร่งใสและยุติธรรม เราจำเป็นต้องเปิดศาลไต่สวนอย่างเปิดเผย ให้ผู้เสียหายและผู้ต้องหามาเผชิญหน้ากันในศาล ผมรู้ว่ามันขัดต่อหลักการคุ้มครองผู้เสียหาย แต่ถ้าพวกเธอไม่กล้าออกมาเผชิญหน้าชี้ตัวคนร้าย แล้วเราจะเอาคำให้การฝ่ายเดียวมาตัดสินว่าผู้ต้องหาเป็นอาชญากรได้ยังไง?"

"เอ่อ..."

จางแทซูแสร้งทำสีหน้าตกใจ แต่ในใจเขารู้ดีว่าไอ้จิ้งจอกเฒ่าตรงหน้านี้ช่างอำมหิตเหลือเกิน!

ใช่แล้ว ตามหลักการคุ้มครองผู้เสียหายที่เป็นผู้เยาว์ สำนักงานอัยการสูงสุดมีหน้าที่ต้องปกปิดตัวตนและข้อมูลส่วนตัวของพวกเธอไม่ให้รั่วไหลสู่สื่อมวลชน แต่ถ้าต้องมาเผชิญหน้ากันในศาลแบบเปิดเผย พวกนักข่าวจมูกไวคงมีเป็นร้อยวิธีที่จะขุดคุ้ยตัวตนที่แท้จริงของพวกเธอออกมา และถ้าเป็นแบบนั้น คงไม่มีผู้เสียหายคนไหนกล้าออกมาเป็นพยานชี้ตัวซนดงแจแน่! ลองคิดดูสิ การให้เด็กสาววัยรุ่นมายืนท่ามกลางสายตาธารกำนัล แล้วเล่าเรื่องราวที่ตัวเองถูกล่วงละเมิดทางเพศออกมา ต้องใช้จิตใจที่เข้มแข็งขนาดไหนถึงจะทำได้?