บทที่ 411 พ่ายแพ้แก่ความไร้ยางอาย

จางแทซูจ้องมองซนดงแจด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาไม่อาจตัดสินได้ว่าคำพูดของซนดงแจเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ แต่ถ้าหากเป็นเรื่องจริง นั่นหมายความว่าเขาได้ตกกระไดพลอยโจน ลงเรือลำเดียวกับไอ้สารเลวคนนี้ไปเสียแล้ว!

"คุณหมายความว่ายังไง?"

"ผมไม่มีเจตนาอื่น ผมแค่อยากมีชีวิตรอด! ผมรู้ว่าคุณเป็นคนสนิทของน้องชายผม แต่ถ้าคุณล่วงรู้ความลับเรื่องนี้แล้ว ไอ้คนเลือดเย็นพรรค์นั้นไม่มีทางไว้ใจคุณอีกต่อไปแน่!"

"คุณกำลังจะบอกว่า โจเซวอนตายเพราะฝีมือของซนดงจุนอย่างนั้นเหรอ?"

ซนดงแจยิ้มอย่างขมขื่น เขาไม่ได้ตอบจางแทซูตรงๆ ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เพียงแต่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงของคนที่หมดอาลัยตายอยากว่า