บทที่ 444 ควอนซึงรี

เมื่อวันทำงานสิ้นสุดลง คดีในมือของจางแทซูก็ยังคงยุ่งเหยิงเป็นเส้นด้ายที่พันกันยุ่งเหยิง ไม่สามารถคลำหาเส้นทางที่ชัดเจนได้เลย ทว่าลึกๆ แล้วจางแทซูกลับรู้สึกเลือนรางว่าตนเองได้ค้นพบอะไรบางอย่าง น่าเสียดายที่หลักฐานที่นำมาใช้ประโยชน์ได้ในตอนนี้มีน้อยเกินไป ข้อสันนิษฐานส่วนใหญ่จึงต้องสร้างขึ้นบนพื้นฐานของการคาดเดาเท่านั้น

พูดตามตรง หากพวกอเมริกันไม่บีบเวลาให้สั้นขนาดนี้ จางแทซูคงไม่กดดันตัวเองหนักขนาดนี้หรอก ท้ายที่สุดแล้วจากหลักฐานที่พบในตอนนี้ ผู้ผลิตยาชนิดนี้ยังคงพัฒนาเทคนิคการผลิตและคิดค้นสรรพคุณที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แต่คำพูดของจางจองฮยอกกลับทำให้จางแทซูเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ทำไมกองทัพสหรัฐฯ ถึงต้องเข้ามาแทรกแซงคดีนี้ด้วย?

แถมยังไม่ใช่ทหารอเมริกันธรรมดา แต่เป็นหน่วยรบพิเศษที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีและลงมืออย่างเหี้ยมโหด!

หรือว่าจะเป็นหน่วยนาวิกโยธิน?