บทที่ 467 ไอเดียใหม่ของชายหน้าพันผ้าพันแผล

ภายในห้องผ่าตัด ชายวัยกลางคนสวมแว่นตาในชุดกาวน์สีขาว กำลังค่อยๆ แกะผ้าพันแผลบนใบหน้าของคนไข้ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างระมัดระวัง เขาหยิบกรรไกรผ่าตัดขึ้นมา ตัดเทปกาวบนผ้าพันแผลออกอย่างแผ่วเบา จากนั้นก็ใช้นิ้วมือเรียวยาวจับผ้าพันแผล ค่อยๆ คลายพันธนาการที่ปกปิดผิวหนังรอบศีรษะของคนไข้ลอกออกทีละชั้นๆ

กระบวนการนี้เชื่องช้าเสียจนคนไข้ในชุดผู้ป่วยที่นั่งอยู่ตรงนั้นแทบจะผล็อยหลับไป จนกระทั่งเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ในที่สุดหมอคนนั้นก็หยุดมือ เขานำผ้าพันแผลที่ใช้แล้วม้วนเก็บวางลงบนถาดอุปกรณ์ ก่อนจะเอ่ยกับคนไข้ของตนว่า

"เชิญดูสิครับ! นี่คือรูปโฉมของคุณในตอนนี้ครับ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหมอ ชายที่เคยพันผ้าพันแผลก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น จากนั้นเขาก็จ้องมองใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยในกระจกอยู่นานจนพูดไม่ออก จนในที่สุด มุมปากของเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ทั้งหล่อเหลาและแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์

"เป็นฝีมือที่น่าทึ่งจริงๆ ไร้ที่ติเลย ใบหน้านี้ทำให้ฉันพอใจมาก มองไม่เห็นเค้าโครงเดิมเลยสักนิด!"