บทที่ 475 หนึ่งชีวิตที่ยังเยาว์วัย

เมื่อจางแทซูนำตัวผู้ต้องสงสัยกลับมาถึงโซล เขาก็สั่งให้ค้นกระเป๋าสัมภาระของผู้ต้องสงสัยทันที และพบพาสปอร์ตของพลเมืองชาวจีนที่ชื่อว่าคิมจองชาน ด้วยความรู้เรื่องเอกสารของจางแทซูจากชาติก่อนก่อนที่จะเกิดใหม่ ทำให้เขาดูออกทันทีว่าพาสปอร์ตเล่มนี้ไม่ใช่ของปลอม แต่น่าจะเป็นของจริง ปัญหาในตอนนี้ก็คือ เจ้าของพาสปอร์ตตัวจริงหายไปไหน?

"บอกมา คิมจองชานไปไหนแล้ว?"

จางแทซูกระชากคอเสื้อควอนซึงรีที่ทำศัลยกรรมแล้วขึ้นมาถาม

"ผมเนี่ยแหละคิมจองชาน ผมไม่รู้เรื่องนะ พวกคุณมาจับผมทำไม ผมเป็นคนจีนนะ ถ้าพวกคุณไม่ปล่อยผมไป ผมจะไปฟ้องสถานทูต ถึงตอนนั้นพวกคุณเตรียมตัวรับมือกับปัญหาความขัดแย้งทางการทูตได้เลย!"

ควอนซึงรีนี่มันไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริงๆ มาถึงขั้นนี้แล้วก็ยังไม่ยอมรับตัวตนของตัวเอง แต่ก็ไม่เป็นไร ถึงหมอนี่จะทำศัลยกรรมเปลี่ยนหน้าได้ แต่ลายนิ้วมือมันปลอมกันไม่ได้หรอก ดังนั้นเมื่อเผชิญกับการปฏิเสธเสียงแข็ง แถมยังพูดภาษาจีนได้อย่างคล่องแคล่ว จางแทซูกลับทำเพียงแค่แค่นเสียงหัวเราะเยาะ