บทที่ 483 การวิเคราะห์ของจางแทซู

จางแทซูขับรถพาท่านนายกเทศมนตรีมายังร้านเนื้อย่างแห่งหนึ่ง เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึง โคซังอูก็นั่งดื่มเหล้าเพียงลำพังอยู่ที่นั่นก่อนแล้ว

ร้านนี้เป็นร้านที่มีขนาดเล็กมาก และไม่มีลูกค้าคนอื่นอยู่ในร้านเลย มีเพียงลูกน้องคนหนึ่งนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์ บนใบหน้าของเขามีรอยแผลเป็นประดับอยู่ ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนดีเอาเสียเลย

ทว่าจางแทซูกลับพยักหน้าทักทายอีกฝ่าย นั่นเป็นเพราะเขารู้จักกับลูกน้องคนนี้มานานแล้ว หมอนี่คือฮาจินวอน ลูกน้องคนสนิทของฮวังดงฮุน ก่อนหน้านี้เขาเคยบุกไปที่บ้านของจางแทซูเพื่อบีบบังคับซื้อบ้าน แต่กลับถูกจางแทซูจับได้และสั่งสอนไปชุดใหญ่ แถมยังถูกส่งตัวเข้าซังเตไปอีกด้วย ต่อมาฮวังดงฮุนกับจางแทซูก็ได้ร่วมมือกัน พวกเขาสามารถรีดไถเงินก้อนโตมาจากเศษเสี้ยวเล็บของพวกแชบอลได้อย่างงดงาม

และหลังจากผ่านเหตุการณ์ในครั้งนั้น ฮาจินวอนก็เกิดความคิดที่จะล้างมือในอ่างทองคำและถอนตัวจากวงการนักเลง เขาจึงมาเซ้งร้านเนื้อย่างในเขตซอโชแห่งนี้ ซึ่งที่นี่ก็คือสถานที่ที่เขาและจางแทซูมักจะใช้แอบนัดพบกันอย่างลับๆ เนื่องจากแต่เดิมก็ไม่ได้ตั้งใจจะบริหารร้านอย่างจริงจัง ธุรกิจของร้านจึงทรงๆ ทรุดๆ เรื่อยมา แต่ตอนนี้ฮาจินวอนที่มีเงินเก็บอยู่ก้อนหนึ่งก็ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องพวกนี้อีกแล้ว

ฮาจินวอนยกเนื้อย่างและโซจูมาเสิร์ฟให้ทั้งสามคน จางแทซูที่มีอายุน้อยที่สุดในกลุ่มจึงรับหน้าที่เป็นคนรินเหล้า เขาหยิบขวดเหล้าขึ้นมารินให้โคซังอูที่มีอาวุโสกว่าเป็นคนแรก จากนั้นก็รินให้ท่านนายกเทศมนตรีจนเต็มแก้ว เมื่อทั้งสามคนชนแก้วและดื่มรวดเดียวหมดไปสามจอกแล้ว จึงค่อยเริ่มเปิดบทสนทนาเข้าเรื่องงาน