บทที่ 558 พันเอกโทมัส

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ขณะที่จางแทซูนั่งอยู่ในรถตู้สีดำที่กว้างขวาง เขาก็มองดูทิวทัศน์ด้านนอกด้วยความอยากรู้อยากเห็น!

รถยนต์แล่นออกจากตัวเมืองโซล แล้วค่อยๆ มุ่งหน้าไปยังฐานทัพทหารอเมริกันที่ตั้งอยู่บริเวณชานเมือง เมื่อมาถึงหน้าประตู ทหารอเมริกันสวมหมวกเหล็กก็เรียกให้พวกเขาหยุดรถ จากนั้นคนในรถหลายคนก็ก้าวลงไปเจรจากับอีกฝ่าย หลังจากแจ้งจุดประสงค์ในการมาเยือนแล้ว ประตูบานใหญ่ของฐานทัพก็ค่อยๆ เปิดออก จากนั้นผู้ชายท่าทางเหมือนนายทหารคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาพวกเขา พูดคุยกันด้วยภาษาอังกฤษครู่หนึ่ง แล้วขอดูบัตรประจำตัวของพวกเขาอย่างละเอียด เมื่อตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าไม่มีอะไรผิดพลาด พวกเขาถึงได้รับเชิญให้ขึ้นไปนั่งบนรถจี๊ปทหาร แล้วแล่นเข้าไปในฐานทัพทหารอเมริกันอันกว้างใหญ่

จะว่าไปแล้ว ที่นี่คือดินแดนของเกาหลีใต้แท้ๆ แต่กลับมีกองทหารต่างชาติมาตั้งฐานทัพอยู่

และที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ คนเกาหลีใต้กลับไม่รู้สึกอับอาย หนำซ้ำยังรู้สึกภาคภูมิใจเสียด้วยซ้ำ

แต่ในความเป็นจริงน่ะหรือ จางแทซูที่ทำงานอยู่ในสำนักงานอัยการสูงสุดย่อมรู้ไส้รู้พุงดีที่สุด