บทที่ 562 โจซุนซัมปรากฏตัวอีกครั้ง

"เอาล่ะ! งั้นพวกเรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า! ก่อนอื่นผมขอเกริ่นก่อนนะ ผมคิดว่าคุณน่าจะรู้สถานการณ์ดี ในเมื่อครั้งนี้ทางอเมริกากระโดดเข้ามายุ่งด้วยแล้ว ทางสำนักงานอัยการสูงสุดของเราก็ย่อมไม่เอาเปรียบคุณแน่นอน ถ้าคุณเลือกที่จะร่วมมือกับเรา เราสามารถพิจารณาลดหย่อนโทษให้คุณได้ แน่นอนว่า ก่อนอื่นเราต้องมั่นใจเสียก่อนว่าคุณยอมมอบตัวและพร้อมจะทำงานให้เราอย่างสุดหัวใจ เพราะฉะนั้นทำไมคุณไม่ลองเก็บไปคิดดูล่ะ แทนที่จะต้องมาสูญเสียอิสรภาพอยู่ที่นี่ สู้ได้ออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์อย่างมีอิสระไม่ดีกว่าเหรอ หรือว่าเมื่อเทียบกับการใช้ชีวิตอย่างสุขสบายอยู่ข้างนอก คุณกลับชอบชีวิตในห้องขังของเรือนจำยองดึงโพเหมือนกับพวกคนไร้บ้านข้างถนนมากกว่าล่ะ?"

จางแทซูพยายามพูดเกลี้ยกล่อมจูแจซอกอย่างสุดความสามารถ! เพราะเขารู้ดีว่า ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านี้ แตกต่างจากพวกคนไร้บ้านที่นอนหนาวอยู่ข้างถนนอย่างสิ้นเชิง

สำหรับคนเหล่านั้นที่ไม่มีที่ไป เรือนจำยองดึงโพกลับกลายเป็นบ้านในฝันของพวกเขา แต่สำหรับจูแจซอกล่ะ หมอนี่เคยเป็นถึงวิศวกรในอเมริกา คาดว่าชีวิตความเป็นอยู่ก่อนหน้านี้ในซิลิคอนแวลลีย์คงจะสุขสบายไม่น้อย แต่ตอนนี้กลับต้องมาตกระกำลำบากกลายเป็นนักโทษ แม้จะเข้ามาอยู่ที่นี่ได้พักใหญ่แล้ว แต่จางแทซูรู้สึกว่าลึกๆ แล้ว เขาคงจะถวิลหาชีวิตอิสระข้างนอกมากกว่าอย่างแน่นอน

"ผมต้องยอมรับเลยว่า คุณเป็นนักเจรจาที่พูดเก่งมาก แต่ผมตกลงรับเงื่อนไขของคุณไม่ได้หรอกนะ ไม่อย่างนั้น กว่าจะได้ก้าวขาออกจากที่นี่ เกรงว่าผมคงจะไม่มีชีวิตรอดไปเสวยสุขในบั้นปลายแล้วล่ะ อิทธิพลของไอ้พวกนั้นมันยิ่งใหญ่เกินกว่าที่คุณจะจินตนาการได้ ผมไม่คิดว่าอัยการเกาหลีใต้จะสามารถรับประกันความปลอดภัยอะไรให้ผมได้หรอกนะ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย จางแทซูกับโทมัสก็หันมาสบตากัน ในขณะที่เขากำลังลังเลอยู่ว่าจะแปลคำพูดของจูแจซอกให้โทมัสฟังดีไหม จูแจซอกกลับหันไปพูดภาษาอังกฤษกับโทมัสโดยตรงว่า