บทที่ 564 ช่องทางลักลอบขนของเถื่อน

ภายใต้การคุ้มครองของเจ้าหน้าที่ตำรวจนครบาลโซล ขบวนรถทหารได้เคลื่อนตัวออกจากเรือนจำยองดึงโพ มุ่งหน้าฝ่าใจกลางเมืองตรงไปยังฐานทัพทหารอเมริกันประจำเกาหลีใต้

ตลอดสองข้างทาง รถยนต์พลเรือนของชาวเกาหลีใต้จำนวนไม่น้อยต่างพากันหลบทางให้เมื่อเห็นขบวนรถที่แล่นมาอย่างเอิกเกริก ทว่าเมื่อจางแทซูมองเห็นภาพตรงหน้า เขากลับรู้สึกประชดประชันอยู่ในใจ

จะว่าไปแล้ว เกาหลีใต้ก็ถือเป็นประเทศที่มีศักยภาพทางเศรษฐกิจอยู่ในระดับแนวหน้าของโลก แต่น่าเสียดายที่ในสายตาของคนอเมริกัน ที่นี่เป็นเพียงแค่รัฐบริวารของอเมริกาเท่านั้น ถึงขั้นที่ทหารอเมริกันออกมาเดินเพ่นพ่านตามท้องถนนก็ยังมีตำรวจเกาหลีใต้คอยคุ้มกันให้ ต่อให้เป็นทหารอเมริกันที่ก่อเหตุปล้นสะดม ล่วงละเมิดสตรี หรือทำเรื่องเลวทรามต่ำช้ามามากมายแค่ไหน ก็ไม่มีทางได้รับโทษตามกฎหมายของเกาหลีใต้อย่างที่ควรจะเป็น ทุกครั้งที่จับกุมคนพวกนี้ได้ จุดจบก็คือการส่งตัวกลับไปให้ทางกองทัพสหรัฐฯ จากนั้นก็ผ่านกระบวนการพิจารณาคดีของศาลทหารในฐานทัพ แล้วสุดท้ายก็ไม่ต้องรับโทษอะไรเลย หนำซ้ำยังสามารถเดินทางกลับบ้านเกิดได้อย่างลอยหน้าลอยตา

บนโลกใบนี้ยังมีอะไรที่น่าสมเพชไปกว่านี้อีกไหม?

จางแทซูมองออกไปนอกหน้าต่างรถ พยายามสลัดเรื่องพวกนี้ออกไปจากหัว ในเวลานี้สิ่งที่เขากำลังนึกถึงคือโทรศัพท์มือถือระบบทูจีเครื่องนั้นที่ถูกทิ้งไว้ที่บ้าน และไม่ได้เปิดเครื่องมาเป็นเวลานานแล้ว