บทที่ 575 โอกาสในชีวิต

"มันน่ามหัศจรรย์มากเลยนะ คุณหาสถานที่แห่งนี้เจอได้ยังไงกัน ครั้งก่อนผมส่งข้อมูลที่คุณได้มากลับไปที่ศูนย์บัญชาการ ตอนนี้พวกเขายังนั่งวิเคราะห์ภาพถ่ายดาวเทียมกันอยู่เลย!"

"มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญน่ะครับ ผมก็แค่ดวงดีเท่านั้นเอง! ผมขับรถออกจากกรุงโซลมุ่งหน้ามาทางทิศตะวันออก กะว่าจะกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดสักหน่อย คุณก็รู้นี่ว่าบ้านเกิดผมเป็นเมืองตากอากาศชื่อดัง ขับรถจากโซลมาเมืองทงแฮก็ใช้เวลาแค่สามชั่วโมงกว่าๆ เท่านั้นเอง! แต่พอผมมาถึงทงแฮ แล้วลองสอบถามข้อมูลจากคนรู้จักแถวนี้ดู กลับไม่ได้เบาะแสอะไรเลย ต่อมาคุณก็ส่งรายชื่อพวกนั้นมาให้ผมใช่ไหมล่ะครับ ผมไปสะดุดตาเข้ากับบริษัทญี่ปุ่นแห่งนั้นพอดี ผมก็เลยคิดว่าควรจะกลับโซลไปเริ่มสืบสวนจากประเด็นนี้ร่วมกับคุณดีไหม ผลปรากฏว่า ระหว่างทางกลับ ผมดันบังเอิญไปเจอผู้ชายคนหนึ่งกำลังขอความช่วยเหลืออยู่ เขาบอกว่ารถบรรทุกของบริษัทหายไป เขาก็เลยสะกดรอยตามรถมาตลอดทาง จนกระทั่งมาเจอเรื่องน่าสยดสยองบนภูเขาเข้า ผมก็เลยตามเขาขึ้นไปดู แล้วเรื่องราวหลังจากนั้นคุณก็รู้หมดแล้วนี่ครับ!"

จางแทซูรู้ดีว่าข้ออ้างของตัวเองมันฟังดูไม่ได้เรื่องเอาซะเลย แต่เขาไม่มีทางยอมให้คนอื่นรู้เด็ดขาดว่าตัวเองมีความเกี่ยวข้องกับแก๊งทงแฮ! อย่างไรก็ตาม แม้คำแก้ตัวของเขาจะดูฝืนธรรมชาติไปบ้าง แต่ผลลัพธ์ในการสืบคดีที่ออกมามันดีเยี่ยม ประกอบกับโทมัสเป็นชาวต่างชาติ ไม่ค่อยคุ้นเคยกับเส้นทางในเกาหลีใต้สักเท่าไหร่ หมอนั่นจึงไม่ได้นึกสงสัยอะไรเลย หนำซ้ำยังเอาแต่พร่ำบอกว่าทั้งหมดนี้คือปาฏิหาริย์และเป็นความประสงค์ของพระเจ้า!

"เอาล่ะๆ โทมัส! เลิกตื่นเต้นได้แล้วครับ ตอนนี้พวกเราควรจะมาปรึกษากันดีกว่า ว่าขั้นตอนต่อไปควรจะทำยังไงดี!"

"พวกเราพบศพเจ็ดศพไม่ใช่เหรอครับ? ระบุตัวตนได้หรือยัง?"