บทที่ 592 ความร่วมมือครั้งใหม่

สำนักงานใหญ่ของบริษัทผลไม้ตั้งอยู่ที่เมืองคูเปอร์ติโน ใกล้กับซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย รูปลักษณ์ภายนอกของอาคารแห่งนี้ดูทันสมัยล้ำยุคเป็นอย่างมาก ตัวอาคารทั้งหมดถูกสร้างเป็นรูปทรงวงแหวนมาตรฐาน โดยมีพื้นที่ตรงกลางเป็นสวนพฤกษชาติที่ให้ความรู้สึกใกล้ชิดธรรมชาติ ซึ่งต้องทุ่มงบประมาณมหาศาลในการออกแบบ พูดตามตรง เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับตึกระฟ้าสไตล์โมเดิร์นของฮันแทที่ตั้งตระหง่านเรียงรายอยู่ในกรุงโซลแล้ว สำนักงานใหญ่ของบริษัทผลไม้แห่งนี้ ยังคงยึดมั่นในปรัชญาการออกแบบที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกเขา นั่นคือความเรียบง่ายแบบมินิมอล ความสมมาตรทางเรขาคณิต และกลิ่นอายความทันสมัยในสไตล์อินดัสเทรียลดีไซน์

หากย้อนกลับไปเมื่อหลายสิบปีก่อน คงยากที่จะจินตนาการได้ว่า จะมีบริษัทใดที่สามารถก้าวขึ้นมาเป็นบริษัทที่มีมูลค่าตามราคาตลาดสูงที่สุดในโลกได้ ด้วยอาศัยเพียงแค่ฝีมือการออกแบบของตนเองเท่านั้น

ทว่าภาพเหตุการณ์เช่นนี้กลับปรากฏให้เห็นจริงบนโลกใบนี้แล้ว และในขณะที่มันพลิกโฉมความเข้าใจของผู้คน มันก็เริ่มทำให้ผู้คนหันมาตั้งคำถามและทบทวนกันใหม่ว่า แท้จริงแล้วบริษัทเทคโนโลยีที่ยอดเยี่ยม ควรจะมีหน้าตาเป็นอย่างไรกันแน่?

เมื่อนำฮันแทที่เป็นบริษัทเน้นการลงทุนในสินทรัพย์หนัก ไปเปรียบเทียบกับบริษัทผลไม้ที่เน้นการบริหารสินทรัพย์เบาแล้ว ฮันแทก็ดูงุ่มง่ามเชื่องช้าไม่ต่างอะไรกับชายชราที่เดินเตาะแตะ ทว่าจางแทซูกลับไม่ได้มองว่าโมเดลธุรกิจของฮันแทนั้นล้าหลังจนเกินเยียวยา สาเหตุก็เป็นเพราะบริษัทผลไม้คือบริษัทมหาชนของอเมริกา รัฐบาลที่คอยหนุนหลังพวกเขาอยู่ มีอำนาจในการตีพิมพ์ธนบัตรดอลลาร์ที่สามารถใช้ชำระหนี้ได้ทั่วโลก และด้วยเหตุนี้เอง บรรดาซัพพลายเออร์จากทั่วทุกมุมโลก จึงต่างพากันแย่งชิงโอกาสที่จะได้เป็นผู้ผลิตป้อนสินค้าให้กับบริษัทผลไม้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย

ในทางกลับกัน เมื่อมองย้อนกลับมาที่ฮันแทกรุ๊ป แม้ว่าในแวดวงสินค้าอิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภคระดับโลก พวกเขาจะเป็นองค์กรเพียงแห่งเดียวที่สามารถงัดข้อกับบริษัทผลไม้ได้อย่างสูสี ทว่าเบื้องหลังของพวกเขากลับเป็นรัฐบาลเกาหลีใต้ที่อ่อนแอและปวกเปียก เป็นเพียงรัฐบาลหุ่นเชิดที่อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลสหรัฐฯ รัฐบาลแบบนี้จะมีปัญญาไปให้การสนับสนุนฮันแท ได้เทียบเท่ากับที่บริษัทผลไม้ได้รับได้อย่างไร!