บทที่ 620 ชื่อของคนตาย

เมื่อเฮลิคอปเตอร์บินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ภายในใจของจางแทซูก็รู้สึกกระวนกระวายอยู่ไม่น้อย หลายวันมานี้เขารู้สึกได้ลางๆ ว่าคดีที่อยู่ในมือเริ่มจะเดินวนอยู่ในอ่าง ทุกคนล้วนตกเป็นผู้ต้องสงสัย แต่ทุกคนก็มีเหตุผลที่ชี้ให้เห็นว่าตนเองไม่ใช่ฆาตกร เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกสับสนงุนงงเป็นอย่างมาก

และในตอนนี้ พัคแฮยองกลับบอกผ่านทางโทรศัพท์ว่าเขาค้นพบเรื่องที่น่าตกใจสุดๆ เข้าให้แล้ว ทว่าจางแทซูกลับไม่สามารถปักใจเชื่อคำพูดของเขาได้เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์

สาเหตุหลักก็เป็นเพราะผลงานการทำงานตามปกติของพัคแฮยอง มักจะทำให้จางแทซูรู้สึกวางใจไม่ได้เสียทีเดียว หากเรื่องนี้เป็นสิ่งที่คังดงวอนรายงานเข้ามา จางแทซูคงจะเชื่อถือและวางใจได้มากกว่านี้อย่างแน่นอน

เฮลิคอปเตอร์บินออกจากเขตเมืองกรุงโซล มุ่งหน้าไปตามเส้นทางของทางด่วน บินไปได้ประมาณสิบกว่านาที ในที่สุดจางแทซูก็มองเห็นพัคแฮยองที่กำลังโบกไม้โบกมืออยู่เบื้องล่าง

เนื่องจากบริเวณสองข้างทางไม่มีอาคารสิ่งปลูกสร้างใดๆ จางแทซูจึงสั่งให้นักบินนำเครื่องร่อนลงจอดบนลานดินว่างเปล่าริมถนน จากนั้นเขาก็เลื่อนเปิดประตูห้องโดยสารแล้วก้าวลงไป ภาพที่เห็นคือพัคแฮยองกำลังกอดกล่องเอกสารเอาไว้แน่น กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจราวกับเด็กที่กำลังอวดของเล่นชิ้นโปรด