บทที่ 628 แมวป่า

กลางดึกสงัด จางจองฮยอกขับรถสะกดรอยตามรถเบนซ์ เอส-คลาส สุดหรูคันหนึ่งไปติดๆ ขับไปตามถนนสายหลักใจกลางกรุงโซลท่ามกลางความมืดมิดของรัตติกาล

เขาไม่กล้าขับจี้ติดจนเกินไปเพราะกลัวจะถูกเป้าหมายจับได้ ดังนั้น ในขณะที่ขับรถไปตามถนนในตัวเมือง เขามักจะเว้นระยะห่างจากรถเป้าหมายประมาณสองถึงสามช่วงคันรถอยู่เสมอ ทว่าถึงกระนั้น เมื่อรถเป้าหมายเลี้ยวเข้าซอย บางครั้งเขาก็จำต้องขับรถตรงไปก่อนเพื่อหลบเลี่ยงสายตา โชคดีที่ระยะหลังมานี้เขาทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดมานานพอสมควร ทำให้พอจะคุ้นชินกับตรอกซอกซอยน้อยใหญ่ในกรุงโซลอยู่บ้าง เขาก็เลยมักจะมีวิธีขับรถอ้อมสิ่งกีดขวางเหล่านั้น แล้วกลับมาโผล่ที่ด้านหลังของรถเป้าหมายได้อีกครั้งเสมอ

และก็เป็นไปตามคาด รถยนต์คันนั้นแล่นมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ดูเหมือนว่าจุดหมายปลายทางน่าจะเป็นเมืองอินชอน ทว่าในจังหวะที่จางจองฮยอกกำลังลังเลว่าจะขับตามไปดีหรือไม่ จู่ๆ รถคันหน้าก็ชะลอความเร็วลง แล้วเลี้ยวเข้าไปในสถานที่ที่ดูคล้ายกับโกดังเก็บสินค้าแห่งหนึ่ง

เมื่อเห็นดังนั้น จางจองฮยอกก็ทำได้เพียงแสร้งทำเป็นรถที่บังเอิญขับผ่านมา เขาเหยียบคันเร่งขับเลยโกดังนั้นไป ทว่าทันทีที่รถเลี้ยวพ้นหัวมุมถนน เขาก็รีบหักพวงมาลัยจอดรถหลบเข้าข้างทางที่เป็นลานกว้าง จากนั้นก็ใช้ความว่องไวปีนขึ้นไปบนหลังคาตึกอย่างรวดเร็ว อาศัยหลังคาเตี้ยๆ ของอาคารในเขตชานเมือง และความคล่องแคล่วปราดเปรียวของตนเอง ลอบกลับมาสอดแนมบริเวณที่เป้าหมายอยู่ได้อย่างทันท่วงที

เมื่อเข้ามาใกล้ เขาก็ไม่กล้าขยับตัวแรงๆ อีกต่อไป ทำได้เพียงย่อตัวลงต่ำ ทาบตัวติดกับชายคาบ้านโดยไม่กล้าแม้แต่จะโผล่หัวออกไปดู เขาจัดการปิดเสียงโทรศัพท์มือถือ แล้วเปิดกล้องขึ้นมา อาศัยภาพที่ส่งผ่านหน้าจอกล้องเพื่อคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวภายใน