บทที่ 670 แผนซื้อกิจการตบตาฟ้าข้ามทะเล

พิกัดของบาร์แบล็กรีฟนั้นไม่ได้หายากอย่างที่คิด นับตั้งแต่วินาทีที่ได้ยินชื่อนี้หลุดออกมาจากปากของโชซุนซัมในวันนั้น จางจองฮยอกก็จดจำและฝังใจกับชื่อนี้มาตลอด ในขณะนี้ เขาขับรถมาถึงสถานที่แปลกตาแห่งนี้เรียบร้อยแล้ว ภายในรถ เสียงวิทยุกำลังนำเสนอรายการข่าวเศรษฐกิจ โดยมีนักวิเคราะห์การเงินและผู้เชี่ยวชาญหลายคน กำลังนั่งจับเข่าคุยและวิเคราะห์กันอย่างเป็นจริงเป็นจัง ว่าทำไมจู่ๆ มหาอำนาจอย่างฮันแทกรุ๊ป ถึงได้เกิดนึกคึก อยากจะบุกเบิกและขยายอาณาจักรเข้าสู่อุตสาหกรรมยานยนต์ขึ้นมา?

"แหม! ลองคิดดูสิครับ ถ้าหากฮันแทกรุ๊ปลงมาผูกขาดและกินรวบแม้อกระทั่งอุตสาหกรรมรถยนต์ล่ะก็ ผมว่าต่อไปนี้ ชีวิตของคนเกาหลีใต้ ตั้งแต่เกิดจนตาย ก็คงหนีไม่พ้นเงาของฮันแทกรุ๊ปแล้วล่ะครับ!"

"นั่นน่ะสิครับ! ตอนเกิดก็ลืมตาดูโลกในโรงพยาบาลของฮันแท พอถึงวัยเรียนก็ต้องเข้าเรียนในโรงเรียนที่ฮันแทเป็นเจ้าของ! โตขึ้นมาหน่อย ก็คงต้องซื้อและพักอาศัยอยู่ในโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ฮันแทเป็นคนพัฒนา พอถึงบั้นปลายชีวิตและหมดลมหายใจ เผลอๆ ร่างไร้วิญญาณก็อาจจะถูกบรรจุใส่โลง แล้วขนขึ้นรถยนต์ยี่ห้อฮันแท ขับไปส่งที่เมรุเผาศพ จากนั้นก็ถูกส่งเข้าเตาเผาที่ผลิตโดยบริษัทฮันแท เผาจนมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านไปเลยล่ะครับ!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ฟังดูแล้วชีวิตมันช่างพิลึกพิลั่นและแฟนตาซีสุดๆ ไปเลยนะครับเนี่ย!"

"ใช่แล้วครับ! บางทีถ้าให้สรุปวงจรชีวิตของผู้คนในเกาหลีใต้แบบสั้นๆ ก็คงจะมีแค่ เกิด ตาย แล้วก็ฮันแทเท่านั้นแหละครับ!"