บทที่ 672 การแลกเปลี่ยนระดับนานาชาติ

ข่าวใหญ่เรื่องอัยการระดับสูงแห่งสำนักงานอัยการสูงสุดของเกาหลีใต้ กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทน้องใหม่ในเครือฮันแทกรุ๊ป ทันทีที่ถูกตีแผ่ออกมา มันก็ย่อมต้องไปสะกิดต่อมความอยากรู้อยากเห็น และจุดชนวนความสนใจของบรรดาประชาชนชาวเกาหลีใต้ ผู้มีประสาทสัมผัสอันอ่อนไหวต่อเรื่องพรรค์นี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แน่นอนว่า ในขณะที่ผู้คนพากันตกตะลึงและทึ่งในความมั่งคั่งของเขา มันก็ย่อมต้องมีพวกขี้อิจฉาตาร้อน ที่ตั้งข้อกังขาและพยายามจับผิด ว่าความร่ำรวยที่จางแทซูได้มานั้น มันน่าจะมีที่มาที่ไปที่ไม่โปร่งใส ทว่า เมื่อพวกเขาฉุกคิดขึ้นมาได้ ว่าแฟนสาวของอัยการหนุ่มคนนี้ คือคุณหนูสามผู้เป็นทายาทของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเกาหลีใต้ หนำซ้ำเธอยังได้รับการยกย่องและเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง ว่าเป็นนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรงที่ทรงอิทธิพลและเก่งกาจที่สุดในยุคนี้แล้วล่ะก็ ต่อให้จะมีเสียงซุบซิบนินทาหรือข้อครหาใดๆ หลุดลอดออกมา สุดท้ายมันก็เป็นแค่คลื่นกระทบฝั่ง ที่ไม่อาจสร้างแรงกระเพื่อมหรือสั่นคลอนสถานะของพวกเขาได้เลย!

ชีวิตการเป็นนักเรียนของจางแทซูในสหรัฐอเมริกา ช่างเป็นชีวิตที่สุขสบายและราบรื่นเอามากๆ ในวันธรรมดา เขาก็แค่เข้าคลาสเรียนตามปกติ จากนั้นก็ใช้เวลาว่างไปกับการผูกมิตรและสร้างสัมพันธ์กับบรรดาเจ้าหน้าที่ตำรวจจากทั่วทุกมุมโลก ด้วยวิธีการเข้าสังคมแบบนี้เอง เขาจึงสามารถสร้างเครือข่ายและคอนเนกชันอันทรงพลังได้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงจากกองกำลังทหารและตำรวจของโคลอมเบีย บุคลากรระดับหัวกะทิจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติเม็กซิโก ไปจนถึงบรรดาข้าราชการระดับสูงจากกระทรวงมหาดไทย ของกลุ่มประเทศพันธมิตรในยุโรป

สรุปง่ายๆ ก็คือ โครงการฝึกอบรมสำหรับผู้ใหญ่และเจ้าหน้าที่ระดับสูงแบบนี้ มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับงานเลี้ยงสังสรรค์ หรือคลับเฮาส์หรูหรา ที่เปิดโอกาสให้พวกเขามาสร้างคอนเนกชันกันนั่นแหละ ถึงแม้ว่าในหลักสูตร จะมีการกำหนดกรณีศึกษาและแฟ้มคดีต่างๆ มาให้ทุกคนได้วิเคราะห์และถอดบทเรียนร่วมกัน ทว่าในความเป็นจริง ก็ไม่มีอาจารย์หรือเจ้าหน้าที่คนไหน คิดจะมากวดขันหรือตั้งหน้าตั้งตาจับผิดประเมินผลพวกเขาอย่างเอาเป็นเอาตายหรอก

ทว่า สำหรับจางแทซู ที่ใช้ชีวิตและเติบโตมาในภูมิภาคเอเชียตะวันออก การได้มาร่วมวงสนทนาและเปิดหูเปิดตากับคนเหล่านี้ มันก็ทำให้เขาได้รับรู้ความจริงอันดำมืด ว่าในอีกซีกโลกหนึ่ง สถานการณ์อาชญากรรมและความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน มันเข้าขั้นวิกฤตและเลวร้ายจนน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน