บทที่ 690 ถูกจับกุม

ด้วยความตื่นตระหนกและตกใจสุดขีด คำตะโกนที่หลุดออกจากปากของจางแทซูเมื่อครู่นี้ จึงกลายเป็นภาษาจีนไปเสียนี่! เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าไอ้ฆาตกรนั่นมันจะฟังรู้เรื่องหรือเปล่า! แต่ที่แน่ๆ สัจธรรมของการต่อสู้และการใช้กำลังก็คือ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพละกำลังที่เหนือกว่าอย่างเทียบไม่ติด ทักษะหรือลูกล่อลูกชนใดๆ ก็กลายเป็นแค่เศษขยะไปเลย!

ถึงแม้ว่าจางแทซูจะเคยผ่านการฝึกฝนร่างกาย และเรียนรู้วิชาการต่อสู้ป้องกันตัวมาบ้าง ตลอดช่วงเวลาสามปีที่เข้ารับการเกณฑ์ทหาร! ประกอบกับความได้เปรียบเรื่องความหนุ่มแน่นและพละกำลัง ในตอนแรกเขาจึงประเมินว่า ไอ้แก่ริกกี้คงไม่ใช่คู่มือและไม่มีทางสู้แรงเขาได้แน่

ทว่า ไอ้เดนมนุษย์คนนี้ดันเป็นชายผิวขาวที่มีรูปร่างสูงใหญ่และกำยำล่ำสัน ถึงแม้อายุอานามจะปาเข้าไปหกสิบกว่าแล้ว แต่พื้นฐานร่างกายและโครงสร้างของมันในสมัยหนุ่มๆ คงจะถูกฝึกฝนและหล่อหลอมมาเป็นอย่างดี หนำซ้ำ น้ำหนักตัวของมันก็ยังมากกว่าจางแทซูเกือบสองเท่า! ดังนั้น เพียงแค่โดนมันพุ่งชนเข้าใส่อย่างจัง แรงปะทะอันมหาศาล ก็ส่งผลให้จางแทซูเสียหลักและล้มหงายหลังลงไปกองกับพื้นในทันที

แต่จางแทซูก็ตั้งสติและพลิกแพลงสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าหากต้องการจะล้มยักษ์ และใช้ความยืดหยุ่นเอาชนะพละกำลังล่ะก็ การเลือกใช้ทักษะการต่อสู้ภาคพื้นดิน หรือกราวด์เกม คือทางเลือกที่ดีที่สุด! ดังนั้น ทันทีที่หลังแตะพื้น จางแทซูก็สปริงตัว ยันเท้าถีบสวนเข้าที่หน้าแข้งของริกกี้อย่างสุดแรงเกิด อาจเป็นเพราะมวลกระดูกที่เริ่มเสื่อมสภาพและเปราะบางตามวัยล่ะมั้ง ริกกี้ถึงกับร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะทรุดฮวบและล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกับพลั่วในมือ ทว่าถึงจะล้มลงไป มันก็ยังอุตส่าห์แสยะยิ้มอำมหิต แล้วเงื้อพลั่วในมือขึ้นสุดแขน หวังจะสับลงมาที่กลางกระหม่อมของจางแทซูให้ตายคาที่!

แม้ว่าพลั่วเหล็กจะไม่ได้มีคมกริบเหมือนใบมีด ทว่าหากโดนฟาดเข้าที่จุดตายอย่างจังล่ะก็ มีหวังได้กะโหลกยุบและสมองไหลตายคาที่แน่ๆ โชคดีที่จางแทซูไหวตัวทันและเบี่ยงคอหลบวิถีมรณะนั้นมาได้อย่างหวุดหวิด จากนั้น เขาก็พุ่งเข้าประชิดตัวและปลุกปล้ำ กอดรัดฟัดเหวี่ยงกับไอ้ฆาตกรอำมหิตคนนี้อย่างดุเดือด!