บทที่ 734 ชายชราที่หายตัวไป

"ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าที่นั่นคือสถานีตำรวจใช่ไหมคะ คือว่าทางศูนย์ของเรา มีชายชราคนหนึ่งหายตัวไปน่ะค่ะ ใช่ค่ะ เขาชื่อคิมอึนซอง อายุประมาณหกสิบกว่าปีแล้วค่ะ อ้อ เขามีอาการป่วยและมีปัญหาทางจิตเวชนิดหน่อยด้วยนะคะ ใช่ค่ะ เขาหายตัวไปตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้วค่ะ ดูเหมือนว่าเขาจะอาศัยจังหวะ ที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลุกไปเข้าห้องน้ำ แอบหลบหนีและลอบออกไปตามลำพังน่ะค่ะ ทางเราเพิ่งจะมาทราบเรื่อง และรู้ว่าเขาหายตัวไปก็ตอนสว่างแล้วนี่แหละค่ะ"

สายด่วนแจ้งเหตุคนหาย โทรศัพท์ตรงเข้ามาที่สถานีตำรวจเขตโนวอน ในกรุงโซล หลังจากที่เจ้าหน้าที่ตำรวจปลายสาย ได้ซักถามรายละเอียดและบันทึกข้อมูลเบื้องต้น ลงในสมุดบันทึกประจำวันเรียบร้อยแล้ว เขาก็รีบประสานงาน และสั่งการให้เจ้าหน้าที่สายตรวจ ลงพื้นที่เพื่อทำการสืบสวนและค้นหาในทันที

เนื่องจากผู้สูญหายเป็นชายชรา กอปรกับพิกัดที่ตั้งของบ้านพักคนชราแห่งนี้ ตั้งอยู่บริเวณเขตแดนและรอยต่อ แถบชานเมืองของกรุงโซล ดังนั้น เพื่อให้การค้นหาเป็นไปอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากที่สุด ทางสถานีตำรวจจึงจำเป็นต้องส่งเรื่อง และรายงานข้อมูลผู้สูญหาย ไปยังหน่วยงานระดับบนและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จากนั้น ทางหน่วยงานกลางก็จะดำเนินการจัดพิมพ์รูปพรรณสัณฐาน และใบหน้าของผู้สูญหาย เพื่อนำไปเผยแพร่และกระจายข่าว ผ่านทางสื่อมวลชน ตลอดจนติดประกาศตามสถานีรถไฟและรถแท็กซี่ต่อไป

ในแต่ละปี ประเทศเกาหลีใต้มักจะมีสถิติ และรายงานผู้สูญหายเป็นจำนวนมาก ซึ่งในบรรดาผู้สูญหายเหล่านั้น สัดส่วนใหญ่ๆ ก็มักจะเป็นเด็กผู้หญิง และผู้หญิงที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ หนำซ้ำ หนึ่งในสามคดีปริศนาและคดีสะเทือนขวัญที่สุด ในประวัติศาสตร์ของเกาหลีใต้ อย่างคดีเด็กชายกบ ก็มีจุดเริ่มต้นและเป็นคดีการหายตัวไปอย่างลึกลับเช่นเดียวกัน จวบจนถึงปัจจุบันนี้ ต่อให้ทางเจ้าหน้าที่จะระดมกำลัง ปูพรมค้นหาและพลิกแผ่นดินทั่วทั้งภูเขา พวกเขาก็ยังไม่สามารถค้นพบร่องรอย หรือร่างของเด็กชายที่สูญหายเหล่านั้นได้เลย

ข่าวการหายตัวไปของชายชรา ถูกเผยแพร่และกระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ทว่าในเวลานี้ คิมอึนซองกลับไม่ได้รับรู้ หรือตระหนักถึงความวุ่นวายที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย ภายในใจของเขากำลังสับสนและลังเลอย่างหนัก ว่าตัวเขาควรจะบุกไปที่สถานีตำรวจ และส่งมอบสมุดบันทึกเล่มสำคัญที่อยู่ในมือ ให้กับทางเจ้าหน้าที่ดีหรือไม่