บทที่ 756 สมุดบันทึก

"มีใครบางคนจงใจวางแผนและจัดฉากเพื่อป้ายสีโอซึงกี ถึงแม้ว่าเบื้องหลังของไอ้หมอนี่จะสกปรกและมีชนักติดหลังอยู่จริง ทว่าตั้งแต่ต้นจนจบ มันก็เป็นเพียงแค่เบี้ยหมากตัวหนึ่ง ที่ถูกคนอื่นชักยใยและหลอกใช้ เป็นแค่แพะรับบาปที่ถูกเตรียมไว้เพื่อรับโทษและติดคุกแทนก็เท่านั้นเอง"

ในระหว่างการสอบปากคำ จางแทซูก็สามารถจับสังเกตและมองเห็นจุดบอดของคดี ซึ่งมันก็บีบบังคับให้เขาต้องกลับมานั่งทบทวน และเรียบเรียงคำให้การของมือสังหารที่ถูกจับกุมตัวมาก่อนหน้านี้ใหม่อีกครั้ง ไอ้หมอนั่นซุกซ่อนเงินก้อนนั้นเอาไว้ในแทงก์น้ำชักโครกที่บ้าน พูดกันตามตรงเลยนะ ในตอนแรก จางแทซูก็แอบตั้งข้อสงสัยและตะหงิดใจอยู่เหมือนกัน ว่าเพียงแค่เศษเงินจำนวนแค่นั้น มันคุ้มค่าและมีแรงจูงใจมากพอ ที่จะทำให้คนคนหนึ่งกล้าลงมือฆ่าคนเลยงั้นหรือ การกระทำแบบนั้น มองยังไงมันก็ไม่ใช่ทางเลือกที่ชาญฉลาด หรือคุ้มค่ากับการเสี่ยงเลยสักนิด

ทว่าบนโลกใบนี้ ล้วนเต็มไปด้วยเรื่องราวและผู้คนที่หลากหลาย ในประเทศเกาหลีใต้ ผู้คนที่ดิ้นรนและขัดสนเรื่องเงินทอง ก็มีให้เห็นอยู่ดาษดื่น การที่จะมีใครสักคน ยอมเสี่ยงคุกเสี่ยงตะราง และกล้าลงมือสังหารคนแปลกหน้า เพียงเพื่อแลกกับเม็ดเงินที่ดูเหมือนจะไม่มากมายนัก มันก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เสียทีเดียว

ในตอนนั้น จางแทซูถึงขั้นเก็บเอามาทบทวน และตำหนิตัวเองด้วยซ้ำ ว่าบางที... อาจจะเป็นเพราะวิถีชีวิตที่สุขสบายและหรูหราจนเกินไปของเขา มันเลยทำให้เขามองข้าม และไม่เข้าใจถึงความทุกข์ยากของคนรากหญ้า ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้คนถึงยอมเสี่ยงชีวิต และผันตัวเป็นฆาตกร เพียงเพื่อแลกกับเงินค่าจ้างแค่สิบล้านวอน ท้ายที่สุดแล้ว เม็ดเงินสิบล้านวอน มันก็เทียบเท่ากับเงินแค่ราวๆ ห้าหมื่นหยวนเท่านั้นเองนะ

ด้วยเม็ดเงินเพียงแค่นี้ หากนำมาใช้ชีวิตและจับจ่ายใช้สอย ในประเทศที่ค่าครองชีพสูงปรี๊ดอย่างเกาหลีใต้ เพียงไม่นาน มันก็คงจะระเหยและถูกผลาญจนหมดเกลี้ยง จะมีคนโง่ที่ไหน ยอมลดตัวและรับจ้างเป็นมือสังหาร เพียงเพื่อแลกกับเศษเงินแค่นี้จริงๆ งั้นหรือ