บทที่ 795 การปล่อยตัวชั่วคราว

"ผมคือทนายความโอจีฮุนครับ เพิ่งจะได้รับการติดต่อและรับมอบอำนาจจากภรรยาของผู้ต้องสงสัย ให้มาทำหน้าที่เป็นทนายความแก้ต่างให้กับคุณพัคแทจู ไม่ทราบว่าตอนนี้ผมพอจะขอเข้าพบและพูดคุยกับเขาสักหน่อยได้ไหมครับ"

หลังจากที่จางแทซูรับประทานอาหารเสร็จ เขาก็รีบต่อสายตรงไปหาโอจีฮุนทันที และเวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง โอจีฮุนก็บึ่งรถมาถึงสำนักงานอัยการสูงสุดอย่างรวดเร็ว

โอจีฮุนเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของจางแทซูสมัยที่ยังศึกษาอยู่ในสถาบันวิจัยและฝึกอบรมตุลาการ ตามกฎระเบียบในยุคนั้น ผู้ที่สอบผ่านการทดสอบเนติบัณฑิตทุกคนจะต้องเข้ารับการฝึกอบรมที่สถาบันแห่งนี้เป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม และในบรรดาผู้ที่สอบผ่านทั้งหมด ผู้ที่มีคะแนนสอบติดอันดับท็อปเท็นจะได้บรรจุเป็นอัยการ ผู้ที่มีคะแนนอยู่ในยี่สิบอันดับแรกจะได้เป็นผู้พิพากษา ส่วนคนที่สอบผ่านแต่คะแนนไม่ถึงเกณฑ์ก็มักจะลงเอยด้วยการประกอบอาชีพทนายความ

ถึงแม้จะดูเหมือนว่าทุกคนล้วนมีหน้าที่การงานและอนาคตที่สดใสรออยู่ ทว่าในสายตาของหลายๆ คน อาชีพทนายความก็เป็นเพียงแค่การให้คำปรึกษาและบริการแก่บุคคลทั่วไปหรือบริษัทเอกชนเท่านั้น ไม่ได้มีอำนาจล้นมือหรือบารมีที่รัฐมอบให้อย่างอัยการหรือผู้พิพากษา ดังนั้นคนที่สอบผ่านเนติบัณฑิตอย่างยากลำบากแต่กลับต้องมาเป็นทนายความจึงมักจะรู้สึกเหมือนตัวเองขาดทุน

ทว่าสิ่งที่มีเพียงคนวงในเท่านั้นที่ล่วงรู้ก็คือ ทนายความที่มีชื่อเสียง มีอิทธิพล และเป็นตัวจริงในวงการนี้ ส่วนใหญ่มักจะเป็นอดีตอัยการหรือผู้พิพากษาที่เกษียณอายุราชการหรือลาออกมาผันตัวเป็นทนายความทั้งสิ้น