บทที่ 805 แหวน

ในวันนั้น จางแทซูเดินทางกลับบ้านดึกดื่นกว่าปกติมาก ทว่าทันทีที่เขาเปิดประตูและก้าวเท้าเข้าบ้าน ภาพของอีอึนยอนที่ยังคงนั่งรอเขาอยู่ในห้องนั่งเล่น ก็ทำให้หัวใจที่เหนื่อยล้าของจางแทซูพลันอบอุ่นและถูกเติมเต็มขึ้นมาในทันที

ในช่วงเวลานี้ ภาระหน้าที่การงานและคดีความต่างๆ ทำให้จางแทซูรู้สึกเหน็ดเหนื่อยและกดดันทั้งร่างกายและจิตใจอย่างหนัก ด้านหนึ่งก็เป็นเรื่องของพัคแทจู ผู้เป็นดั่งอาจารย์และผู้มีพระคุณ ที่ต้องมาตกกระไดพลอยโจนและแบกรับมลทินในคดีฆาตกรรมอย่างไม่เป็นธรรม ส่วนอีกด้านหนึ่ง องค์กรลึกลับอย่างมรณะดำที่เงียบหายและไร้ความเคลื่อนไหวมานาน จู่ๆ ก็กลับมามีบทบาทและสร้างแรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ ด้วยการอัดฉีดและโยกย้ายเม็ดเงินมหาศาลเข้ามาในเกาหลีใต้

เป้าหมายและจุดประสงค์ที่แท้จริงของการเทเม็ดเงินก้อนโตนี้คืออะไรกันแน่ แม้แต่คิมซูจินซึ่งรั้งตำแหน่งผู้ดูแลและรับผิดชอบเครือข่ายขององค์กรในเกาหลีใต้ ก็ยังไม่อาจล่วงรู้และหาคำตอบได้ ทว่าอย่างน้อย ข้อมูลและความเคลื่อนไหวนี้ ก็ได้รับการยืนยันและสอดคล้องกับเบาะแสที่โชซุนซัมรายงานมา

ในโลกของงานข่าวกรอง หากข้อมูลและเบาะแสเรื่องเดียวกัน สามารถได้รับการยืนยันและครอสเช็กจากแหล่งข่าวสองแหล่งที่แตกต่างกันได้ มันก็แทบจะการันตีได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เลยว่า ข้อมูลนั้นเป็นความจริงและเชื่อถือได้ และนี่ก็คือเหตุผลและกลยุทธ์อันแยบยล ที่ทำให้จางแทซูเลือกที่จะเลี้ยงไข้และรักษาความสัมพันธ์กับทั้งคิมซูจินและโชซุนซัมเอาไว้พร้อมๆ กัน

จางแทซูไม่ใช่คนอ่อนหัดหรือไร้เดียงสา เขารู้ซึ้งดีว่าการทำงานด้านข่าวกรองและการสืบสวนนั้น จำเป็นต้องพึ่งพาและรวบรวมข้อมูลจากหลากหลายช่องทาง นำมาวิเคราะห์และประมวลผลร่วมกัน มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น เขาถึงจะสามารถปะติดปะต่อและค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ ท่ามกลางกระแสข่าวลือและข้อมูลที่สับสนวุ่นวายได้ หนำซ้ำ บุคคลที่เขาต้องรับมือและต่อกรด้วยนั้น คนหนึ่งก็เป็นถึงอาชญากรตัวฉกาจที่ก่อคดีมาอย่างโชกโชน ส่วนอีกคนก็เป็นอดีตสายลับและเจ้าหน้าที่ข่าวกรองของเกาหลีใต้ ที่เคยแฝงตัวและใช้ชีวิตอยู่ในเกาหลีเหนือมานานหลายปี หนำซ้ำยังเป็นสายลับที่ถูกองค์กรของตนเองทอดทิ้งและตัดหางปล่อยวัดอีกด้วย